เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 481 ชักศอกออกนอก
จินเต้าหลีและจินอี้ฉีสองราชบุตรจักรพรรดิกำลังเฝ้ามองภาพเหตุการณ์นี้อยู่ไกลๆ ภายในใจทั้งเลื่อมใสทั้งมืดมนหม่นหมอง
จินปู้อี๋นับแต่มาถึงแดนบรรพชนเผ่าปีศาจ จากไร้ซึ่งทุกสิ่ง สู่การหยัดยืนได้อย่างมั่นคง จนกระทั่งกลายเป็นราชบุตรจักรพรรดิ ยามนี้ยังก้าวไปถึงขั้นได้ใจราษฎร
เขารวมสายตาของเผ่าปีศาจทั่วทั้งแดนบรรพชนไว้ที่ตนเพียงผู้เดียว เปล่งประกายเจิดจ้าจับตา อาศัยพลังของสวี่อิ้ง กวาดล้างการลอบจู่โจมยามค่ำคืนของแต่ละเผ่าจนราบคาบ จับกุมผู้อาวุโสประจำเผ่าและยอดฝีมือนับพัน ยึดร่างทองมหาปราชญ์อันเป็นสมบัติพิทักษ์เผ่ามาได้
ด้วยกำลังของเขาในยามนี้ ย่อมสามารถฟาดฟันไปทั่วทั้งเผ่าปีศาจ ใช้กำลังบีบบังคับให้ทุกเผ่าสยบยอม และก้าวขึ้นสู่บัลลังก์มหาจักรพรรดิปีศาจได้อย่างราบรื่น!
ทว่าจินปู้อี๋กลับมิได้ทำเช่นนั้น หากแต่เลือกเดินสองก้าว
ก้าวแรก คือการได้ใจราษฎรก่อน ได้จิตใจที่ยอมสยบภักดีของลูกหลานแต่ละเผ่า กุมความชอบธรรมเอาไว้ เมื่อใจราษฎรยอมสยบ หมื่นดวงจิตมุ่งตรงมา นี่ก็คือกระแสธารใหญ่แห่งยุคสมัยอันเชี่ยวกราก หากสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิด้วยสิ่งนี้ ย่อมไม่มีผู้ใดกล้าคัดค้าน
ก้าวที่สอง จึงเป็นการสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิ เขาขึ้นครองราชย์ในยามนี้ ย่อมเป็นไปตามน้ำ ไร้ซึ่งแรงต้านใดๆ อีก