เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 466 เต๋าสูงหนึ่งฉื่อ พลังสูงสิบเท่า
ความแปรผันนี้หาใช่เรื่องเล็กไม่ ทำเอาซุนหยวนเจียงตกใจจนเหงื่อกาฬไหลท่วมตัว
ระฆังหุนหยวนหาใช่สมบัติของเขาไม่ หากแต่เป็นสมบัติสะกดวังของสวรรค์วังซือลู่แห่งหกผู้คุมหนานโต้ว ตัวเขาซุนหยวนเจียงก็เพียงแค่ยืมมาใช้เท่านั้น
แม้จะเป็นการยืมมาใช้ ทว่าเขาก็เคี่ยวกรำหลอมสร้างมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ไฉนจึงมีหลักเหตุผลที่ว่า เพียงฝ่ามือเดียวซัดเข้ามา รอยประทับของตนก็ถูกลบล้างไปจนสิ้นซากเยี่ยงนี้ได้?
"ทหารหาญทุกกรมรับคำสั่ง!"
เสียงของซือหม่าไป๋หงดังแว่วมา แหลมคมและสั่นสะท้านอยู่บ้าง "กระตุ้นธงค่ายกล!"
ณ ราชสำนักเซียน บรรดาทหารหาญแห่งสวรรค์วังใหญ่ๆ ของหกผู้คุมหนานโต้ว ได้แก่ ซือมิ่ง ซือลู่ เหยียนโซ่ว อี้ซ่วน ตู้เอ้อร์ ซ่างเซิง สี่วังตงโต้ว ได้แก่ ชางหลิง หลิงเหยียน ไคเทียน ต้าหมิง และสี่วังซีโต้ว ได้แก่ เหว่ยจี๋ ไป๋เปียว เกาหยวน หวงหลิง ต่างพากันสะบัดธงค่ายกล พลิกหมุนเปลี่ยนค่ายกล!
ชั่วพริบตา เหนือฟากฟ้าแห่งแดนบรรพชน ดนตรีเซียนกึกก้อง ค่ายกลเซียนแต่ละแห่งหมุนเวียน แสงเซียนสายแล้วสายเล่าส่องสว่างทะลวงลงมาจากนอกสวรรค์ อาบชโลมลงบนร่างของบรรดาเจ้าวังแต่ละแห่ง
บรรดาเจ้าวังแต่ละแห่งพลันรู้สึกว่าตบะและพลังฝีมือของตนพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว ถึงกับมีความรู้สึกประหนึ่งก้าวกระโดดขึ้นสู่ขอบเขตเซียนจวิน!
แน่นอนว่านี่เป็นเพียงภาพลวงตา เป็นภาพลวงตาที่ค่ายกลของเหล่าเซียนนับหมื่นแสนช่วยส่งเสริมเกื้อหนุนให้แก่พวกเขาเท่านั้น!