เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 464 จอมอหังการสวี่อิ้ง
สาวใช้ทั้งสองของหลิงซืออี้ถูกสังหาร นางทั้งตระหนกทั้งโกรธแค้นในทันใด รีบสละกิ่งหลิวขึ้น ใบหลิวแต่ละใบสะบัดพลิ้ว แผ่ขยายใหญ่โตอย่างยิ่ง ม้วนตวัดเข้าใส่ทวยเทพดุจหอคอยทมิฬผู้นั้น!
ทวยเทพผู้นั้นยืนตระหง่านอยู่กลางเวหา ร่างกายมิได้ขยับเขยื้อน ทว่าในความว่างเปล่าเบื้องหลังของเขาพลันปรากฏหยวนเสินร่างกำยำดำทะมึน กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต ดีดนิ้วติดต่อกัน ดีดเข้าใส่ใบหลิวทีละใบ กระแทกจนใบหลิวเหล่านั้นปลิวสะบัดย้อนกลับไป!
ร่างของหลิงซืออี้หมุนเคว้งอย่างรวดเร็ว จึงค่อยสลายพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ส่งผ่านกิ่งหลิวมาได้
'เซียนแห่งวังประจิมกรมยุทธ์ผู้นี้แข็งแกร่งยิ่งนัก!' นางลอบตระหนกในใจ
ด้วยพลังฝีมือของนาง เซียนธรรมดาย่อมมิใช่คู่ต่อสู้อย่างสิ้นเชิง โดยเฉพาะกิ่งหลิวนี้ที่เป็นกิ่งก้านของต้นเต๋าแห่งเยาตี้ มีอานุภาพมหาศาลยิ่ง!
ทว่าพลังฝีมือของอิ้งเทียนชื่อแห่งกรมยุทธ์กลับสูงส่งล้ำลึก เพียงอาศัยหยวนเสิน ก็บีบให้กิ่งหลิวต้องล่าถอยกลับไป
ท้องฟ้าเบื้องหลังของเขา ปรากฏภาพทิวทัศน์แห่งแดนเซียน สิ่งที่ประจักษ์แก่สายตาคือหมู่วังแห่งสวรรค์ ป้ายแนวนอนบนประตูใหญ่ของวังเขียนไว้ด้วยอักษรว่า "วังจวี้เวยแห่งซีโต้ว"
และเบื้องหน้าวังจวี้เวยแห่งซีโต้วนั้น เซียนแต่ละตนยืนตระหง่าน รังสีสังหารเคร่งขรึมอำมหิต ย่อมเป็นกองกำลังชั้นยอดแห่งซีโต้วของกรมยุทธ์!