เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 354 เยี่ยนเจินจวิน
โจวหยาซูร่วงลงสู่พื้น ชะงักไปครู่หนึ่ง พลันบังเกิดความปลาบปลื้มยินดีอย่างบ้าคลั่ง หัวเราะฮ่าๆ ออกมาว่า "ข้าล้างแค้นได้แล้ว! ในที่สุดข้าก็ล้างแค้นได้แล้ว!"
เสียงหัวเราะของเขาราวกับเสียงร่ำไห้ คุกเข่าลงบนพื้น ตกอยู่ในความคุ้มคลั่ง
หยวนเสินไท่ชิงของสวีอิ้งควบคุมกายเนื้อของเสี่ยวเทียนจุนอยู่ กำลังจะเอ่ยปาก ในยามนั้นเองพลันมีเสียงหนึ่งแว่วมาว่า "อย่าได้บอกความจริงแก่เขา ให้เขาคิดว่าตนเองล้างแค้นสำเร็จแล้ว ปล่อยวางความแค้นนี้ลง มิใช่ดียิ่งกว่าหรือ?"
"เสี่ยวเทียนจุน?"
สวีอิ้งยินดีอย่างยิ่งในใจ หยวนเสินไท่ชิงโผบินออกจากหอคอยสิบสองชั้นของเสี่ยวเทียนจุน มาถึงเมืองอวี้จิงในแดนซีอี๋ และก็เห็นหยวนเสินของเสี่ยวเทียนจุนจริงๆ
หยวนเสินของเสี่ยวเทียนจุนฟื้นคืนสติ คลายผนึกลานเต๋าแล้ว ทว่าหยวนเสินยังคงอ่อนแอยิ่งนัก กล่าวว่า "ชางเยวี่ยเจินเหรินอยู่แถวนี้ ด้วยสภาพของข้าในยามนี้ ยังมิใช่คู่ต่อสู้ของมัน พวกเรามีโอกาสลอบโจมตีมันเพียงคราเดียวเท่านั้น"
สวีอิ้งยิ้มพลางกล่าวว่า "เรื่องนี้ง่ายดายยิ่ง"
สิ้นเสียงของเขา เขาก็เรียกหยวนเสินไท่ชิงที่ตนทิ้งไว้ในร่างของเสี่ยวเทียนจุนกลับคืนไปทันที เสี่ยวเทียนจุนชะงักไป กำลังจะควบคุมร่างเนื้อของตน ทว่าก็พลันได้สติกลับมา รีบทิ้งตัวลงนอนแผ่อยู่กับพื้นอย่างอ่อนระทวยในทันใด
หยวนเสินไท่ชิงของสวีอิ้งกลายสภาพเป็นไอสีขาวสายหนึ่ง บินตรงไปยังสระน้ำเขียวมรกต หวนคืนสู่ร่างของสวีอิ้ง