เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 300 นิ้วกุมอัสนี สยบสามพันเต๋าสวรรค์; หัตถ์คว้าผืนฟ้า กระชากเมฆทัณฑ์เป็นผ้าคลุม
มหาเสนาบดีเจียงฉีมาถึงบนเขาจิ่วอี๋ ก็แลเห็นสวี่อิ้งและคนโง่อาฝูสองคนอยู่บนต้นไม้วิเศษอู๋ถง เขาชะงักไปเล็กน้อย "เขายังไม่ตายอีกรึ?"
สายตาของคนโง่อาฝูปะทะเข้ากับสายตาของเขา สิ่งที่เจียงไท่ซือเคยเห็นในอดีตคือปราชญ์ผู้เปี่ยมด้วยสติปัญญาควบคุมทุกสิ่งในกำมือ ทว่าสิ่งที่เห็นในเวลานี้กลับเป็นอาฝูผู้ซื่อบริสุทธิ์ดั่งคนโง่เขลาคนหนึ่ง
"การเหินทะยานในครั้งนั้น สร้างความกระทบกระเทือนใจต่อเขาอย่างใหญ่หลวงจริงๆ" เจียงไท่ซือรำพึงในใจอย่างเงียบงัน
สวี่อิ้งเดินมาข้างกายเขา ยิ้มกล่าว "ไท่ซือโปรดกลับไปก่อนเถิด ไปบอกจีหม่านว่า ข้าพร้อมแล้ว มีความมั่นใจหกส่วน เจ้าจงถามเขาดูว่า เขาพร้อมแล้วหรือยัง?"
จิตใจของเจียงไท่ซือสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ค้อมกายลงเล็กน้อย แล้วหมุนตัวจากไป
สวี่อิ้งเรียกตัวฉู่เซียงเซียง คนทั้งสองเดินทางล่องเรือชมทัศนียภาพขุนเขาและสายนที มุ่งหน้าสู่เฮ่าจิงอย่างไม่รีบร้อน ฉู่เซียงเซียงนั่งอยู่ตรงหัวเรือ ทอดถอนใจกล่าว "น่าเสียดายที่แม่สาวน้อยตัวดีฮวาชั่วอิ่งนั่นไม่โผล่มา"
นางยังคงจดจำเรื่องที่เคยพ่ายแพ้ให้แก่ฮวาชั่วอิ่งในคราวก่อนได้อย่างแม่นยำ คิดอยากจะเอาชนะคืนอยู่ตลอด ช่างเป็นคนที่เจ้าคิดเจ้าแค้นยิ่งนัก
สวี่อิ้งใจกระตุกวูบ ฮวาชั่วอิ่งมาจากเหวยซวี ครั้งนั้น สวี่อิ้งและหยวนเว่ยยางบำเพ็ญวิชาสัมผัสรับรู้หมื่นโลกหล้าแห่งหยวนเต๋า เคยสัมผัสรับรู้ถึงเหวยซวีมาแล้ว