เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 280 สิบสองสัญลักษณ์แห่งหยวนเสิน
ดรุณีทั้งสองนางนี้ล้วนสวมใส่ชุดขุนนางวัง ประหนึ่งโฉมงามที่ก้าวเดินออกมาจากภาพวาด เสื้อผ้างดงามวิจิตรตระการตาถึงขีดสุด แพรพรรณหรูหรา เครื่องประดับหยกส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งไพเราะ
สตรีที่ยืนอยู่หัวสะพาน มงกุฎบนศีรษะประดับด้วยอัญมณีลายเมฆา ติดหงส์ทองคำ ประดับประดาด้วยไข่มุกและโมราเม็ดเล็กๆ หลากสีสัน เพียงแค่เครื่องประดับผม ก็มีอาวุธวิเศษขนาดจิ๋วถึงหนึ่งหรือสองร้อยชิ้นแล้ว
ดรุณีน้อยบนเรือ มงกุฎบนศีรษะก็งดงามวิจิตรยิ่งเช่นกัน ต่างหูประณีตละเอียดอ่อน ลูกปัดหยกมรกตสองสามเม็ดห้อยระย้า ร้อยเรียงด้วยด้ายทองคำ ล้วนผ่านการหลอมสร้างเคี่ยวกรำมานับพันครา
เสื้อผ้าของพวกนางย้อมด้วยอัญมณีบดละเอียด ดรุณีน้อยบนเรือใช้สีแดงและดำเป็นสีพื้น กระโปรงยาวแขนเสื้อกว้าง เอวคอดกิ่วดั่งกิ่งหลิว
สตรีที่หัวสะพาน ชุดขุนนางวังบนร่างมีสามสีคือแดง เหลือง และม่วง ไล่เฉดสีเป็นลวดลายนกหลวน วิหคเพลิงเหินเวหา และเมฆามงคล ไหล่คลุมด้วยผ้าแพรปลิวไสวสีคราม
บนร่างของพวกนาง แถบผ้าแพรพลิ้วไหวดั่งไอหมอกสนธยา พันรอบเอวบางและหัวไหล่ ไหลเวียนอยู่เบื้องหลังของพวกนาง
สวี่อิ้งเคยพบเห็นหญิงสาวมาไม่น้อย ทว่าผู้ที่แต่งกายงดงามวิจิตรตระการตาเช่นพวกนาง กลับไม่เคยพบเห็นมาก่อนเลย
เสื้อผ้าที่งดงามถึงเพียงนี้ มิอาจบดบังรูปโฉมอันสะคราญตาของพวกนางได้แม้แต่น้อย สตรีบนสะพานดูสง่างามเคร่งขรึม ดรุณีน้อยบนหัวเรือดูสดใสเจิดจ้า ต่างมีจุดเด่นที่ชวนให้ตื่นตาตื่นใจ