เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 ผู้น้อยกู้เฟยอวี๋ นี่คือภรรยาของข้า
"กู้เฟยอวี๋เคยกล่าวไว้ว่า หลังจากสำนักอู๋จี๋ได้ตัวข้าผู้เป็นเซียนไม่แก่เฒ่าไปแล้ว ประมุขสูงสุดได้ออกโรงด้วยตนเอง เดินทางไปยังยมโลกเพื่อขโมยศิลาสามภพมา ด้วยเหตุนี้จึงมียอดฝีมือสำนักอู๋จี๋ล้มตายไปไม่น้อย"
สวี่อิ้งขุดสุสานติดต่อกันหลายแห่ง ในที่สุดก็ค้นพบศิลาสามภพก้อนนี้ในสุสานใหญ่แห่งหนึ่ง ในใจพลันบังเกิดความปีติยินดียิ่งนัก แท้จริงแล้วเขาหาได้มีความละโมบในสมบัติวิเศษอื่นๆ ของสำนักอู๋จี๋ไม่ สิ่งเดียวที่เขาเฝ้าคำนึงถึงตลอดเวลาก็คือศิลาสามภพนี้
เมื่อครั้งกระโน้นสำนักอู๋จี๋ก็ใช้ศิลาสามภพก้อนนี้ ย้อนรอยความทรงจำของสวี่อิ้ง ย้อนกลับไปจนถึงพิธีบวงสรวงฟ้าที่เขาไท่ซาน สำนักอู๋จี๋จึงได้ค้นพบความลับแห่งการบวงสรวงฟ้าที่เขาไท่ซาน!
ในยามนี้สวี่อิ้งสามารถกะเทาะความทรงจำย้อนไปถึงชาติที่สวีฝูออกทะเลแล้ว อักขระเต๋าคำว่า 'อวี่' (คุก) ที่สวีฝูถอดรหัสออกมา สามารถคลายผนึกได้ถึงเพียงชาตินี้เท่านั้น ความทรงจำที่ยาวนานยิ่งกว่านั้นไม่อาจคลายออกได้แล้ว
ด้วยเหตุนี้สวี่อิ้งจึงได้นึกถึงการตามหาศิลาสามภพ เพื่อดูว่าศิลาสามภพจะสามารถคลายความทรงจำส่วนที่เหลือได้มากขึ้นหรือไม่
ศิลาสามภพก้อนนี้ถูกวางไว้ในโลงศพของลี่เหรินเจี๋ยอดีตประมุขสำนักอู๋จี๋ หนุนอยู่ใต้ศีรษะของซากศพลี่เหรินเจี๋ยพอดี