เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98 สิ่งยั่วยวนแห่งมหาโอสถอายุวัฒนะ
“เจ้าเด็กจับงู อยู่ในจวนสกุลเผยยังบังอาจกำเริบเสิบสาน ไม่กลัวตายหรือไร?”
เผยจิ่งเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ ทะยานร่างขึ้นมาจากบ่อโคลน แผดเสียงตวาดลั่น ปราณต้นกำเนิดด้านหลังพลันปั่นป่วน สี่ถ้ำสวรรค์ผุดพรายบิดเบือนท้องนภา พลังวัตรของเขาโหมซัดท่วมท้น กระทั่งยังเหนือกว่าสวี่อิ้งเสียอีก!
“เผยจิ่ง ช้าก่อน!”
คุณชายอีกสามคนก็ทะยานขึ้นจากน้ำ ล้อมกรอบสวี่อิ้งไว้คนละทิศทาง คุณชายผู้สูงศักดิ์ในชุดสีม่วงคนหนึ่งโคจรปราณต้นกำเนิด สะบัดคราบโคลนออกจากร่างจนหมดสิ้น พลางกล่าว “ตัวเขามีค่ายิ่งนัก จะตีให้ตายมิได้เด็ดขาด อย่าลืมสิว่าพวกเรามาที่นี่เพื่อนำโอสถอายุวัฒนะ”
คุณชายชุดแดงอีกคนเอ่ยขึ้น “ถูกต้อง ตีเขาตายไป ก็จะไม่มีโอสถอายุวัฒนะกันพอดี”
สวี่อิ้งเลิกคิ้วขึ้น ในใจบังเกิดเพลิงโทสะอันมิอาจระบุที่มาสายหนึ่ง
โอสถอายุวัฒนะอย่างนั้นหรือ?
คนพวกนี้คิดว่าตนเป็นสิ่งใดกัน? โอสถทิพย์วิเศษที่กินเข้าไปแล้วจะมีชีวิตอมตะหรืออย่างไร?
“อาอิ้ง คนพวกนี้สั่งให้เจ้าแสดงงูเป็นเพียงข้ออ้าง แท้จริงแล้วบีบให้เจ้าลงมือ เพื่อจะได้มีข้ออ้างจัดการเจ้า จับเจ้าไปปรุงเป็นมหาโอสถอายุวัฒนะ!”