เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89 สมแล้วที่เป็นเจ้า
คนในตระกูลโจวจมดิ่งอยู่ในความโศกเศร้า เสาหลักของตระกูลโจวล้มลงแล้ว ประหนึ่งต้นไม้ใหญ่ที่ค้ำจุนฟากฟ้าพลันพังทลายลงมา
สวี่อิ้งมิได้จากไป หากแต่ร่วมส่งผู้บุกเบิกท่านนี้อย่างเงียบงัน
เขาไม่รู้ว่าตนเองรู้สึกโศกเศร้าหรือโล่งอกกันแน่
โจวฉียวิ๋นตายแล้ว เงาดำที่ปกคลุมอยู่เหนือศีรษะของเขาพลันมลายหายไป
คนที่สามารถกุมชะตากรรมของเขา ทำให้เขาไม่อาจหลบหนีพ้นได้ไม่ว่าจะทำอย่างไร ได้อันตรธานหายไปจากโลกใบนี้โดยสิ้นเชิงแล้ว
การประลองสติปัญญาและฝีมือกับโจวฉียวิ๋นครั้งนี้ ทำให้เขาเติบโตขึ้นมากมายเหลือเกิน ได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมายเหลือเกิน ทั้งยังเข้าใกล้ความจริงของโลกใบนี้ขึ้นไปอีกขั้น
โจวฉียวิ๋นมิใช่คนดี ตระกูลใหญ่ของเขาทำให้ความเป็นอยู่ของราษฎรในหย่งโจวและพื้นที่อื่นๆ ทรุดโทรมแร้นแค้น ราษฎรไม่มีที่พึ่งพา ชีวิตความเป็นอยู่ทุกข์ยากแสนสาหัส มีชาวบ้านที่ถูกขูดรีดภาษีจนบีบคั้นถึงแก่ความตายมากมายนับไม่ถ้วน
สวี่อิ้งถูกตระกูลโจวรังแกมาตั้งแต่เด็ก สิ่งที่เขาชิงชังก็คือคนเช่นนี้
เขาไม่มีความรู้สึกดีต่อตระกูลโจวทั้งตระกูลเลยแม้แต่น้อย