0344

⬢⬢⬢

ตอนที่ 343 ขับฤทธิ์โอสถถอนพิษ

ทันทีที่ก้าวพ้นอ่างรวมสมบัติ เซี่ยหลิงอวิ่นก็เบิกตากว้างกลั้นลมหายใจ เห็นเพียงหมิงจูอิงแอบพิงอยู่ข้างต้นไม้โบราณ บนร่างไม่เหลืออาภรณ์แม้แต่ชิ้นเดียว แพรเงือกสมุทรสีรุ้งอันเบาหวิวหลุดร่วงอยู่ข้างกาย

แววตาของนางร้อนแรง ร่างอรชรบิดเร่าไม่หยุด มือเรียวบางคว้าป่ายและลูบไล้ไปทั่วร่าง อกอวบอิ่มกระเพื่อมไหวเป็นคลื่นลอนตระการตา ขาเรียวยาวคู่นั้นยิ่งชวนให้ลุ่มหลง ทั้งร่างราวกับหยกมันแพะสีขาวอมชมพู ช่างเย้ายวนใจยิ่งนัก

“สิ่งที่ไม่ควรดู อย่าได้ดู สิ่งที่ไม่ควรดู อย่าได้ดู!” เซี่ยหลิงอวิ่นรีบหลับตาลง ใช้พัดใบกล้วยพัดแพรเงือกสมุทรเหล่านั้นกลับไปคลุมร่างนาง ปิดบังความขาวผุดผาดปนสีระเรื่อตรงจุดหวงห้ามไว้ได้ทันท่วงที

“คุณชายเซี่ย……” สายลมเย็นทำให้หมิงจูมีสติแจ่มใสขึ้นชั่วครู่ นางทั้งพยายามปัดป้องอาภรณ์ออกไป ทั้งพึมพำด้วยสายตาเลื่อนลอย “มาเอาตัวข้าไปเถิด เอาหมิงจูไปเถิด……”

เซี่ยหลิงอวิ่นเกาหัวยิก แย่แล้วจะทำเช่นไรดี! ในจังหวะนั้นเอง ได้ยินเสียงร้องเรียกดังมาจากป่าด้านหลัง “คุณชายเซี่ย? หมิงจู?”

ผู้ที่ตามมาถึงก็คือเมิ่งรั่ว เซี่ยหลิงอวิ่นตะโกนร้องรับในทันทีว่า “ทางนี้!” ไม่นานเมิ่งรั่วก็เดินออกมาจากป่า เมื่อนางเห็นภาพตรงหน้าก็ถึงกับตะลึงงัน ใบหน้าแดงก่ำในทันใด “นี่ นี่……”