0336

⬢⬢⬢

ตอนที่ 335 ศิลาจารึกเก้าตำหนัก

ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา บริเวณขอบป่าใกล้ตีนเขาด้านทิศตะวันตกของภูเขาเผิงไหล เซี่ยหลิงอวิ่นและพวกพ้องกระโดดลงจากนกวิญญาณ ตามคำชี้แนะของอาจง พวกเขาพบศิลาจารึกที่แตกหักวางตั้งตระหง่านอยู่ข้างต้นไม้โบราณที่เขียวชอุ่มต้นหนึ่ง

บนศิลาจารึกเต็มไปด้วยอักษรจ้วนและอักษรลูกอ๊อดโบราณ มันเลือนรางมองดูไม่ชัดเจน แม้จะดูเหมือนหินเก่าแตกหักชิ้นหนึ่ง แต่ทว่ากลับแผ่ซ่านกลิ่นอายลึกลับออกมา

อาจงกล่าวว่าตอนที่พบสวีฝูก่อนหน้านี้ สวีฝูดูเหมือนจะมีเจตนาขโมยศิลาจารึกชิ้นนี้ไป ท่าทางตื่นเต้นดีใจราวกับค้นพบอะไรบางอย่าง ทว่าเนื่องจากส่วนล่างของศิลาฝังลึกอยู่ในดินและน่าจะถูกรากไม้มากมายพันธนาการไว้ สวีฝูจึงยังไม่ทันได้ถอนศิลาจารึกออกไปก็ถูกพวกเขาบุกโจมตี จนต้องหลบหนีไปเสียก่อน

“นี่มันตัวอะไรกัน?” อาหมานเดินเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น นางยื่นมือออกไปสัมผัสศิลาจารึก ไม่มีสิ่งผิดปกติใดเกิดขึ้น ทว่านางกลับร้องอุทานออกมาอย่างกะทันหัน “พวกเราไม่ใช่มียังมีศิลาจารึกชิ้นหนึ่งแบบนี้หรอกรึ!?”

“ใช่น่ะสิ!” ฉุนเอ๋อร์ก็นึกออกเช่นกัน มันคือสิ่งที่ซื้อมาด้วยเงินมหาศาลจากงานประมูลที่หนานไห่ กงซุนจิ่งยังกล่าวอีกว่ามันเป็นของที่ถูกนำออกมาจากเกาะเซียนเผิงไหล