0317

⬢⬢⬢

ตอนที่ 316 เจ้าถึงคราวดับสูญแล้ว

“คนเหล่านั้นคือ...”

เมื่อมองดูภาพในกระจกพันลี้ ทุกคนที่อยู่ในค่ายแม่ทัพต่างตกตะลึง สงครามระหว่างผู้บำเพ็ญเพียรกลับให้ชาวบ้านธรรมดาออกรบเป็นทัพหน้า แถมส่วนใหญ่ยังเป็นคนชราและเด็ก... โล่มนุษย์? เหยื่ออธรรม? วิธีการเช่นนี้ช่างชั่วช้า โหดเหี้ยม และมุ่งร้ายยิ่งนัก!

“วังมังกรทำเช่นนี้... ช่างน่าแค้นเคืองใจเหลือเกิน!!” ทุกคนต่างพากันด่าทอด้วยความเดือดดาล ฉุนเอ๋อร์และเด็กสาวจิตใจเมตตาคนอื่นๆ ขอบตาแดงก่ำ เมิ่งรั่วใบหน้าเย็นชาดั่งน้ำแข็ง ส่วนอาหมานกล่าวอย่างดูแคลนว่า “พยัคฆ์ร้ายย่อมไม่ต้อนฝูงแกะไปสังหารหมาป่า”

เซี่ยหลิงอวิ่นกำหมัดแน่น ความอัดอั้นตันใจที่เปี่ยมด้วยความยุติธรรมพลุ่งพล่านอยู่ในใจ เขาเข้าใจเจตนาที่ยิงธนูดอกเดียวได้นกสามตัวของวังมังกรแล้ว ไม่ว่าวังมังกรจะน่ารังเกียจเพียงใด แต่เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ตอนนี้ควรทำอย่างไรดี?