0311

⬢⬢⬢

ตอนที่ 310 เจตนาที่มาเยือน

“สวี่ฝู!”

เซี่ยหลิงอวิ่นร้องตะโกนด้วยความตกตะลึง ผู้คนทั้งหมดต่างพากันชะงักงัน จ้องมองบุรุษวัยกลางคนที่อยู่เบื้องหน้า นี่มันตัวอะไรกันเนี่ย!?

อสูรศพหรือ? ผีหยินหรือ? ภาพลวงตาหรือ? หรือคนเป็นกันแน่?

เหตุใดสวี่ฝูที่หายสาบสูญไปเมื่อพันปีก่อนถึงมาอยู่ในโลงศพได้? ทันใดนั้นประกายปัญญาพลันแล่นผ่านใจของเซี่ยหลิงอวิ่น เขานึกถึงความเป็นไปได้ที่มากที่สุดขึ้นมา จึงกล่าวว่า “เจ้าคือร่างแยกหยางเสินของสวี่ฝู หรือก็คือสวี่ฝูนั่นเอง”

“น้องชายพูดได้ถูกต้องแล้ว” สวี่ฝูพยักหน้ายิ้ม ก้าวเดินออกมาจากโลงศพ เหยียบพื้นไม้จนเกิดเสียงดังแกรกกราก เป็นคนเป็นที่สัมผัสร่างได้จริงดังคาด

ผู้คนทั้งหมดต่างถอยหลังไปอีกหลายก้าว ใบหน้าที่งดงามของเมิ่งรั่วแดงก่ำนัยน์ตาสั่นไหวด้วยความระแวดระวังและโกรธแค้น คนผู้นี้คือสวี่ฝูงั้นหรือ? ผู้ที่เพื่อจะได้รับความไว้วางใจและรางวัลจากจิ๋นซีฮ่องเต้ จึงบังคับลากบรรพบุรุษของชาวเผิงไหลในปัจจุบันลงเรือมาจากแผ่นดินฉิน นำมายังแดนเร้นลับเผิงไหล ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนต้องพลัดพรากจากบ้านเรือน ครอบครัวแตกแยก ก็คือมันนี่เอง!

“เอ่อ... สวี่ฝู ในโลงสมบัตินั้นมีเพียงเจ้าหรือ แล้วพวกเราจะได้อะไรกันบ้างล่ะ” แม้อาหมานจะไม่พอใจ แต่อีกฝ่ายคือหยางเสิน นางจึงยังคงควบคุมน้ำเสียงให้สงบเยือกเย็นเอาไว้