เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 308 กลอุบาย
“เซี่ยหลิงอวิ่นต้องตาย... เซี่ยหลิงอวิ่นต้องตายให้ได้!!”
กองทัพใหญ่วังมังกรตั้งค่ายบัญชาการอยู่ใต้สมุทร ทว่าทะเลสีครามกลับสูญสิ้นความใสสะอาด กระแสคลื่นปั่นป่วนโหมกระหน่ำ ภายในค่ายกำลังตกอยู่ในบรรยากาศที่กดดันและเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด
อ๋าวเทาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพร่ำบ่นเดินไปเดินมา บางครั้งก็กราดสายตาอันแหลมคมมองไปยังเหล่าแม่ทัพลูกน้องที่ยืนอยู่ทั้งสองฝั่งด้านล่าง
ส่วนเหล่าแม่ทัพต่างก้มหน้ามองปลายเท้าของตนเพียงอย่างเดียว ใบหน้าฉายแววหวาดหวั่น ไม่กล้าสบตาด้วย เกรงว่าจะโดนด่ากราดเข้าให้
เวลานี้ไม่มีใครกล้าเอ่ยวาจาสุ่มสี่สุ่มห้าแล้วจะให้พูดอะไรได้? คนที่ควรจะตายไปแล้วกลับฟื้นคืนชีพ ศึกที่ควรจะชนะขาดกลับพ่ายแพ้ย่อยยับ...
“พวกเจ้า...” อ๋าวเทามองดูท่าทางขลาดกลัวของทุกคนแล้วก็ยิ่งโกรธเกรี้ยวจนตัวสั่นเทา ไอ้พวกถังข้าว ไอ้พวกไร้น้ำยา!
ด้วยความโกรธที่สุมอก เขาพลันเตะโต๊ะทำงานแม่ทัพเต็มแรง โต๊ะแตกกระจายกลายเป็นเศษเสี้ยวด้วยเสียงครืนโครม เขาตวาดด่าลั่น:
“ไม่มีใครมีคำพูดหมา ๆ อะไรจะบอกข้าเลยหรือไง!? ใครก็ได้บอกข้าทีว่ามันเกิดเรื่องผีอะไรขึ้น ใครก็ได้บอกทีว่าเซี่ยหลิงอวิ่นทำไมยังไม่ตาย! ทำอย่างไรจึงจะฆ่าเขาได้ ทำอย่างไรจึงจะฆ่าพวกชาวเผิงไหลให้หมดสิ้น!! เป็นใบ้กันไปหมดแล้วหรือไง ข้ามีพวกเจ้าไว้ทำไม!!”