0307

⬢⬢⬢

ตอนที่ 306 เป็นของข้าแล้ว

“เฮ้อ หือ...”

การโบกพัดใบกล้วยในนาทีนี้ เซี่ยหลิงอวิ่นแทบจะหมดเรี่ยวแรงสิ้นกาย อีกทั้งพัดก็กลับคืนสู่ขนาดปกติก่อนหน้าแล้ว สำหรับศึกนี้เขาสามารถช่วยได้มากที่สุดเพียงเท่านี้ เขาจึงฉวยโอกาสช่วงที่ยังมีแรงหลงเหลือ ทะยานร่างกลับขึ้นไปบนยอดเขา—

ยามนี้ระดับน้ำในทะเลเพลิงลดต่ำลงไปช่วงหนึ่งแล้ว เผยให้เห็นผนังหินภูเขาไฟสีแดงเข้มที่ดูน่าสะพรึงกลัวอยู่โดยรอบ หลอมละลายเหล่านั้นถูกพายุหมุนกวาดไปจนหมดสิ้น ไม่รู้เลยว่าสถานการณ์รบในตอนนี้เป็นเช่นไรบ้าง

ทันทีที่เหยียบยืนบนพื้นหินสีเทาบนยอดเขาได้อย่างมั่นคง เซี่ยหลิงอวิ่นก็โซเซสั่นคลอนไปสองสามครั้ง เขาจึงนั่งขัดสมาธิลงกับพื้น เดินปราณปรับลมหายใจเพื่อฟื้นฟูพลัง

“อ๊ะ เจ้าขึ้นมาได้แล้ว!” อาหมานซ่อนตัวอยู่ข้างกองศิลาวิญญาณไม่ไกลนักดูท่าทางจะปลอดภัยกว่ามาก นางถลาเข้ามาด้วยความตกใจปนดีใจ ทั้งส่งเสียงร้องและหัวเราะ หมุนวนอยู่รอบตัวเขา “เจ้าทราบล่วงหน้าใช่หรือไม่? ช่างใจร้ายนัก ข้าเกือบจะถูกทับตายแล้ว ทับไม่ตายก็ถูกทำให้ขวัญหนีดีฝ่อจนตายแล้ว ฮ่าฮ่า!”

เซี่ยหลิงอวิ่นถูกนางรบกวนจนตื่น เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มออกมา “ไม่มีทาง ข้ายังพอมีการเชื่อมสัมผัสกับลมที่พัดออกมาอยู่บ้าง จุดตกไม่ได้อยู่บนยอดเขา ทับเจ้าไม่ถึงหรอก”