0302

⬢⬢⬢

ตอนที่ 301 สิ้นหวัง

หลังจากหลบหนีกลางอากาศมาได้เกือบครึ่งชั่วยาม ประมุขตำหนักอวี๋จิ่นและเซี่ยหลิงอวิ่นก็มาถึงขอบเขตของที่ราบวายุคำรามสมชื่อดินแดนแห่งนี้ ลมพายุพัดโหมกระหน่ำกึกก้อง ทั้งยังมีไอความร้อนจากภูเขาไฟเจือปนอยู่ในกระแสลม พื้นดินโดยรอบแห้งแล้งกันดารยิ่งนัก แม้แต่หญ้าป่าก็ยังหาพบได้ยาก

หนานกงเหวย่ยและพรรคพวกไล่ตามมาไม่ห่างทว่ากลับทิ้งช่วงห่างอยู่ตลอด นี่คือระยะห่างในระดับตบะระหว่างเขากับประมุขตำหนักอวี๋จิ่น อีกทั้งประมุขตำหนักยังต้องนำพาคนอื่นมาด้วยอีกคน

“ท่านประมุข อีกนานเท่าใดจะถึงแท่นพิธี?” เซี่ยหลิงอวิ่นเอ่ยถาม ขวดเฉียนคุนต้านทานได้อีกไม่นานแล้ว

“อีกประมาณหนึ่งเค่อ” ประมุขตำหนักตอบ น้ำเสียงของนางนั้นหนักอึ้ง ดูเหมือนนางจะสัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์บางอย่างที่ไม่สู้ดีนัก...