เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 295 สังหาร!
ท่ามกลางสายตาของผู้คน เมิ่งรั่วเม้มริมฝีปากที่ปากขลุ่ยจันทราเหมันต์ นิ้วเรียวงามดั่งหยกกดลงบนรูขลุ่ย แสงสีขาวนวลที่ไหลเวียนอยู่บนตัวขลุ่ยสะท้อนประกายวับวาว
นางหลับตาลงเล็กน้อย ขนตายาวดั่งปุยหลิวนั่นสั่นไหวเบา ๆ โคจรพลังปราณแท้ออกมา นิ้วทั้งสิบขยับไหวแล้วบรรเลงเพลงออกมา “ฮูอูฮู ฮูอูฮูฮู—”
แสงกระจ่างจากขลุ่ยจันทราเหมันต์พลันสว่างจ้าขึ้นตามเสียงเป่า ประหนึ่งจันทร์เสี้ยววงโค้ง แสงเจิดจ้านั้นสามารถอาบไล้ได้ทั่วฟ้าดิน! เสียงขลุ่ยไร้รูป ทว่ากลับเป็นโน้ตดนตรีอันไพเราะที่โบยบินออกไป ก้องกังวานไปทั่วป่าเขาทีละน้อย แล้วขจรขจายไปไกลแสนไกลตามสายลม—
สมบัติขั้นปลายระดับเจ็ด!
เสียงขลุ่ยช่างงดงามยิ่งนัก สมควรเป็นดนตรีจากแดนเซียนที่มีเพียงบนสวรรค์ สงบนิ่ง ปลอดโปร่ง และหรรษา!