เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 278 เซียนหญิง
นกหลีสองตัวร่อนลงจอดริมหน้าผาอย่างสง่างาม จากนั้นมีร่างสองร่างก้าวลงมาด้วยความงดงามราวภาพฝัน ในบรรดานั้นหญิงงามในวัยแรกรุ่นผู้สวมชุดกระโปรงยาวคือประมุขตำหนักอวี๋จิ่น ส่วนอีกคนที่เป็นดรุณีน้อยในชุดคลุมยาวสีขาวสะอาดตาก็คือเมิ่งรั่ว
ทุกคนต่างหัวเราะร่าและรุมล้อมเข้าไป เซี่ยหลิงอวิ่นติดตามไปพลางพิจารณานางอย่างละเอียด รูปร่างหน้าตาของนางในยามนี้ไม่มีสิ่งใดต่างจากที่เขาเคยเห็นในความฝันเลย ทั้งร่างอรชรอ้อนแอ้นและงดงามจับตา ผิวพรรณขาวผุดผ่องดุจหิมะ ดวงตาสุกใสฟันขาวสะอาด สมบูรณ์แบบจนหาที่ติไม่ได้ เพียงแรกเห็นก็ตะลึงงัน หากพิศมองนานเข้าย่อมถึงกับล่องลอยเคลิบเคลิ้ม
สิ่งที่ไม่เหมือนในความฝันคืออาภรณ์และการแต่งแต้มใบหน้า ไม่มีเครื่องประดับผมหรือเกล้าผมใดๆ เส้นผมสีหมึกดุจเมฆาและสายน้ำทิ้งตัวลงปรกบ่า ไม่มีแม้แต่หยกประดับกาย มีเพียงชุดคลุมยาวที่เรียบง่ายแต่สง่างามชุดหนึ่งเท่านั้น
ทว่าสิ่งเหล่านี้มิได้ลดทอนความงามของนางลงเลย การไม่ตกแต่งเจือปนเช่นนี้กลับยิ่งขับเน้นกลิ่นอายเซียนของนางให้เด่นชัดขึ้น ราวกับภูเขาเซียนเผิงไหลแห่งนี้ อีกทั้งมีความคล้ายคลึงกับประมุขตำหนักอวี๋จิ่นในวัยเยาว์ ดูล่องลอยสง่างามและยากจะหยั่งถึง ประหนึ่งเซียนหญิงเผิงไหลที่เดินออกมาจากบทกวีแห่งเผิงไหล!