เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 262 สุกรตังคัง
ภูเขาห้านิ้วเทพบินกดทับลงมาอย่างรวดเร็ว ทำเอาสัตว์ร้ายตัวนั้นสะดุ้งสุดตัว มันหันหลังคิดจะวิ่งหนี พร้อมส่งเสียงครางด้วยความหวาดกลัว——
ทว่าวิ่งไม่ทันแล้ว ภูเขาห้านิ้วกดทับลงบนตัวมัน ทำให้มันทั้งตัวนอนแผ่หราอยู่บนพื้นที่รกร้าง สั่นเทาอย่างหยุดไม่ได้ ทว่ายังคงรักษาชีวิตเอาไว้ได้……
เนื่องจากนี่เป็นเพียงภูเขาวิญญาณที่มีจิตแต่ไร้รูป เซี่ยหลิงอวิ่นไม่ได้มีเจตนาจะทำร้ายมัน มิฉะนั้นสิ่งที่ใช้คงเป็นภูเขาอวิ๋นหลงระดับภูเขาปราณไปแล้ว
“เอ๊ะ” ยามนี้เขามองเห็นรูปลักษณ์ของสัตว์ร้ายชัดเจน มันคือหมูป่าที่มีร่างกายกำยำราวกับวัว ทั่วร่างเต็มไปด้วยขนสีน้ำตาล ปากยื่นยาวออกมามีเขี้ยวสีขาวเลื่อมคู่ใหญ่ ขาสั้นอวบ ท้องอิ่มหลังกว้าง และในขณะนี้ขาหน้าข้างขวาของมันกำลังได้รับบาดเจ็บ มีบาดแผลใหม่ที่เนื้อแหว่งเลือดไหลซึม ดูท่าเหมือนจะถูกสัตว์ร้ายตัวอื่นฉีกทึ้งมา
“หมูป่าชนิดนี้ดูเหมือนว่าจะเป็น……” เขาประหลาดใจเล็กน้อย รางเลือนนึกถึงสัตว์ชนิดหนึ่งที่ปรากฏในบันทึกของ《คัมภีร์ขุนเขาและมหาสมุทร》
“ตังคัง……” สัตว์ร้ายตัวนั้นพลันร้องโหยหวนขึ้นสองสามครั้ง ทั้งตื่นตระหนกและไม่มั่นคง