เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 260 ศิลาหยวนหยาง
“อะ?” เหล่าศิษย์เมื่อได้ฟังต่างก็นิ่งอึ้งไป ต้องไปเพียงลำพังคนเดียวหรือ?
ประมุขตำหนักอวี๋จิ่นสีหน้าเรียบเฉย กล่าวอธิบายอย่างละเอียดว่า “แร่ธาตุที่จำเป็นต่อการหลอมโอสถมีชื่อว่าศิลาหยวนหยาง เป็นศิลาวิญญาณที่ก่อตัวขึ้นในยุคบรรพกาล ตกทอดมาจนถึงปัจจุบันนับว่าล้ำค่ายิ่ง ศิลาหยวนหยางนี้ในโลกมนุษย์ไม่อาจพบเห็น ทั่วทั้งเผิงไหลเองก็หาได้ยากเย็นนัก จะมีก็เพียงในแดนรกร้างภูผาเซียนเท่านั้นที่ยังหลงเหลืออยู่อีกมาก”
แดนมรรคาภูผาเซียน? ทุกคนต่างฉงนสงสัย นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินชื่อสถานที่นี้ เซี่ยหลิงอวิ่นจึงเอ่ยถามว่า “แดนรกร้างภูผาเซียนอยู่ที่ใด?”
“แดนรกร้างภูผาเซียนก็ตั้งอยู่ในทะเลบูรพาเช่นกัน แต่ในเขตทะเลบูรพากลับไม่อาจเข้าถึงได้ ต้องผ่านเส้นทางจากแดนเร้นลับสามแห่ง คือเผิงไหล ฟางจั้ง และอิ๋งโจว เท่านั้น มันตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างแดนเร้นลับทั้งสาม เป็นดินแดนที่ไร้เจ้าของครอง