0219

⬢⬢⬢

ตอนที่ 218 โลงสมบัติ

“ไม่ต้อง” แม่ทัพกระดูกขาวตอบ ทำให้ทั้งห้าคนถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก น้ำเสียงของมันดูเป็นปกติและใจกว้างขึ้นมาก: “โลงนี้ข้ามอบให้แก่พวกเจ้า ข้าก็ถือว่าทำภารกิจสำเร็จและปลดเกษียณได้เสียที”

“เช่นนั้นเจ้าก็โยนโลงสมบัติมา แต่เบาๆ หน่อย!” อาหมานรีบตะโกนบอก มันไม่ได้กล่าวอะไร เพียงคว้าโลงศพขึ้นมาแล้วขว้างมาทางพวกเขาโดยพลัน เสียง ‘ปัง’ ดังสนั่นหวั่นไหว โลงปักลงบนดินตรงหน้าพวกเขาพอดีจนดินกระเด็นฟุ้ง เธอพึมพำอย่างไม่พอใจ: “บอกให้เบาๆ ไง ถ้าทำพังเจ้าจะชดใช้หรือไม่...” ทว่าชั่วพริบตาถัดมา ดวงตาของเธอก็เป็นประกาย โลงสมบัติพันปี!!

เซี่ยหลิงอวิ่นเองก็หัวใจเต้นรัว หญิงสาวทั้งสามต่างมีใบหน้าเปี่ยมสุข นี่คือโลงศพที่สวีฝูใช้ "การคลายศพ" ! โลงมีความยาวเกือบหนึ่งจั้ง กว้างสามฉื่อ โลงนอกครอบโลงใน บนกรอบไม้โลงแกะสลักลวดลายลึกลับเอาไว้ จางๆ มีแสงวิญญาณไหลเวียน ให้ความรู้สึกเก่าแก่และล้ำลึกเป็นอย่างยิ่ง ดูไม่ออกเลยว่าข้างในจะมีสมบัติใดอยู่

“แล้วพวกเราจะเปิดโลงอย่างไร?” อาหมานอดใจรอไม่ไหว ชูกำปั้นทำท่าจะทุบโลง: “ทุบให้เปิดออกเช่นนี้ได้หรือไม่?”

ทว่าแม่ทัพกระดูกขาวส่ายหน้าเบาๆ: “ยามนี้พวกเจ้ายังเปิดไม่ออก ลองดูก็ได้”