0214

⬢⬢⬢

ตอนที่ 213 ยินดีด้วย

“อาจารย์ พวกเขามีตัวประหลาดหุ่นฟางตัวหนึ่งขอรับ!”

ในตอนนั้นเองเหล่าศิษย์ของ "เหยาเจี้ยนเซียน" ต่างร้องตะโกนขึ้นอย่างแตกตื่น ที่จริงเหยาเจี้ยนเซียนเห็นหุ่นฟางที่กระโดดโลดเต้นตัวนั้นก่อนหน้านานแล้ว เขาก็รู้สึกสงสัยอยู่ไม่น้อย นี่มิใช่กลวิธีถนัดของพ่อมดนิกายหลัวหมอหรอกหรือ?

“ทุกคนอย่าได้เข้าใจผิด นี่คือสิ่งที่แปรเปลี่ยนมาจากยันต์รูปลักษณ์จิตหุ่นฟางที่ยึดมาจากพวกมนุษย์อสูรก่อนหน้านี้!” เซี่ยหลิงอวิ่นรีบตะโกนบอก เพื่อป้องกันปัญหาที่อาจเพิ่มขึ้น เขาจึงสั่งให้หญิงสาวทั้งหลายช่วยกันบังไว้ทันที แล้วแอบเก็บหุ่นฟางนั้นเข้าสู่อ่างรวมสมบัติ ก่อนจะตะโกนอีกว่า “เรียบร้อยแล้ว อาคมสิ้นสุดลงแล้ว”

ไม่นานนัก คนสองกลุ่มในทางเดินหินก็มาบรรจบกัน เหยาเจี้ยนเซียนไม่ได้ถือสาอะไร แต่เหล่าศิษย์ของเขายังคงท่าทีระแวดระวังอยู่ เขาจึงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังว่า “สหายตัวน้อยกลุ่มนี้รู้จักกับนักพรตตัวเหวินและไท่อี่เจินเหรินฮวาฉือ พวกเจ้าจะตื่นเต้นไปทำไมกัน?”

เหยาเจี้ยนเซียนดูอายุราวสี่ห้าสิบปี สวมจีวรนักพรตแขนสั้นเนื้อดี รูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าผุดผ่องสะอาดตา ไว้เคราแพะที่ดูพริ้วไหวน่ามอง ดวงตาทั้งสองข้างทอประกายสดใสราวกับประกายกระบี่ มีเสน่ห์ความสุขุมลุ่มลึกของชายวัยกลางคนอย่างยิ่ง