0206

⬢⬢⬢

ตอนที่ 205 ความรู้มากดุจเทพ

เซี่ยหลิงอวิ่นสันนิษฐานว่าทางเดินหินในตำหนักใต้พิภพมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ราวกับค่ายกลเก้าวังแปดข่วย ที่นี่เปิดประตูบานหนึ่ง ที่นั่นปิดเส้นทางหนึ่ง ในความไม่รู้ตัวของนักย่องเบาได้เปลี่ยนแปลงไปนับหมื่นประการ มิเช่นนั้นทางตันเหตุใดจึงไร้ผู้คน พวกกลุ่มคนกลุ่มนั้นและท่านนักพรตตัวเหวินหายไปไหนกัน?

หุ่นฟางหยุดลง ทั้งสองเดินไปหน้าศิลาจารึกและรางหิน ลอบสังเกตด้วยความสงสัย อาหมานถามขึ้นว่า “บนนั้นเขียนสิ่งใดไว้?”

บนศิลาจารึกสลักบทจารึกสี่พยางค์ไว้บทหนึ่ง ถูกน้ำทองท่วมท้นจนมองไม่ค่อยชัด อีกทั้งยังเป็นอักษรเสี่ยวจ้วน อย่าว่าแต่ตัวนางเลย แม้แต่เขาเองอ่านไปก็ยังต้องใช้สมาธิอย่างหนัก ปกติคุ้นเคยกับอักษรลี่ชู จู่ ๆ อักษรเสี่ยวจ้วนจำนวนมากเบียดเสียดกันเช่นนี้ ดีกว่าอักษรลูกอ๊อดเพียงนิดเดียวเท่านั้น

ทว่ายิ่งอ่าน เขาก็ยิ่งดีใจ พลางกล่าวอย่างยินดีว่า “บนนั้นเขียนเรื่องเกี่ยวกับการล่องทะเลไปแสวงหาโอสถ คาดว่าน่าจะเป็นจารึกที่สวีฝูเขียนขึ้น ‘สิบปีตรากตรำเหนื่อยเปล่า สุดท้ายไร้ซึ่งผลลัพธ์ เผิงไหลห่างไกล แผ่นดินฉินยากหวนกลับ’……” อาหมานเร่งเร้าว่า “เจ้าแปลความหมายตรง ๆ มาเลยได้ไหม!”