0195

⬢⬢⬢

ตอนที่ 194 ความในใจ

ชุนเอ๋อร์ถูกอาหมานกำชับไม่ให้ติดตามมาด้วย เซี่ยหลิงอวิ่นเดินตามนางมายังสวนท้อ ตลอดทางทั้งสองต่างนิ่งเงียบไม่พูดจา ความรู้สึกบางอย่างค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน ความคิดคำนึงผูกโยงเข้าหากัน ณ ที่แห่งนี้

บนคฤหาสน์เซียนเวลานี้เป็นยามค่ำคืนกลางฤดูร้อน แสงจันทร์กระจ่างส่องสว่างและหมู่ดาวพราวระยับเต็มผืนฟ้า รอบด้านมีกลุ่มหมอกเมฆลอยละล่อง สายลมเย็นสบายพัดโชยมา แม้ในสวนท้อกิ่งก้านพรรณไม้จะดูรกชัฏไปบ้าง แต่ใบของต้นท้อกลับเขียวขจีและลูกท้อต่างไกวแกว่ง เสียงจิ้งหรีดเรไรแว่วเข้าสู่โสตประสาทอย่างแผ่วเบา ยิ่งขับให้บรรยากาศดูเงียบสงบชวนเพลิดเพลินยิ่งขึ้น

อาหมานเดินตรงไปยังใจกลางดงท้อและหยุดลงหน้าสิ่งของสิ่งหนึ่ง มันคือโต๊ะน้ำชาจากห้องพักในโรงเตี๊ยมตัวนั้น ก่อนหน้านี้เขาเป็นผู้ซื้อและขนขึ้นมาบนคฤหาสน์ แต่นางกลับเป็นคนย้ายมันมาไว้ที่นี่...

“นั่น... ข้า... อือ...” นางลูบไล้รอยสลักที่เลือนรางบนโต๊ะพลางหันไปมองเขา ลมหายใจเริ่มติดขัดวุ่นวาย อยากจะพูดแต่ก็ไม่เอื้อนเอ่ย ใบหน้างามขึ้นสีระเรื่อ ดูขัดเขินประหม่ายิ่งนัก

เมื่อเห็นนางในลักษณะอ่อนหวานเช่นนี้ เซี่ยหลิงอวิ่นอดไม่ได้ที่จะใจเต้นตึกตัก โดยเฉพาะเมื่อวันนี้ผ่านการแต่งแต้มมาอย่างพิถีพิถัน