เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 180 ความเหี้ยมหาญ
“นี่มัน……อะไรกัน!”
เมื่อเห็นยักษ์ขนดำตนหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าเบื้องหน้า ทุกคนต่างพากันส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ ขณะที่ผู้มีตารอบรู้บางคนถึงกับเบิกตากว้างอ้าปากค้าง “นั่นคือสิ่งมีชีวิตยุคบรรพกาลที่บันทึกไว้ใน ‘คัมภีร์ขุนเขาและมหาสมุทร’ ยักษ์กั้น!”
“เอ๊ะ!” เซี่ยหลิงอวิ่นก็อุทานออกมาคำหนึ่ง แม่เสือสาวเสียสติไปแล้วหรือไร ยักษ์กั้นแม้จะมีรูปร่างใหญ่โต ทว่ามันไม่ได้มีตบะบำเพ็ญแต่อย่างใด ภูตประตูเมืองเองก็เช่นกัน ไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดา ย่อมมิอาจต่อกรกับเหล่าอสูรมารภูตผีเหล่านั้นได้……อีกอย่าง พวกมันไปเอาชุดหนังสัตว์เช่นนี้มาจากที่ใดกัน?
เพียงชั่วพริบตาความสงสัยนับไม่ถ้วนแล่นผ่านเข้ามาในใจ ทว่าเขากลับเห็นยักษ์กั้นดูคล้ายมีความแตกต่างไปเล็กน้อย เป็นเพียงภาพลวงตาหรือ? ทั่วร่างของมันกำลังปรากฏสายแสงสีเหลืองอ่อนขดตัวออกมา ในเสียงคำรามนั้นอัดแน่นไปด้วยความดุดันที่ข่มขวัญจิตใจผู้คน——
ไม่ทันให้ทุกคนได้คิดฟุ้งซ่าน เสียงปังโครม——!