0177

⬢⬢⬢

ตอนที่ 176 สหายผู้มีเวทอาคมกล้าแกร่ง

“โฮก!” เสียงคำรามดังกึกก้องราวกับสายฟ้า สัตว์ร้ายฉงฉีอ้าปากกว้าง พุ่งตัวเข้าใส่เซี่ยหลิงอวิ่นอย่างรวดเร็ว!

เสียงกรีดร้องตื่นตระหนกดังระงมไปทั่วค่ายพัก ร่างกายของสัตว์ร้ายบรรพกาลตัวนี้แข็งแกร่งจนเกินจินตนาการ แม้ลูกธนูของเหล่านักปราชญ์จะยิงถูกตัวมัน แต่ก็ถูกขนอันแข็งดุจเม่นต้านทานไว้ได้อย่างสิ้นซาก ไม่สามารถระคายผิวหนังได้แม้แต่น้อย ส่วนระเบิดพลังห้าวหาญก็เป็นเพียงดั่งหยาดฝนที่ตกลงสู่สายแม่น้ำ สร้างได้เพียงแรงกระเพื่อมเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เมื่อเห็นสถานการณ์คับขัน มหาคุรุหยวนเจวี๋ยตะโกนขึ้นว่า “สมาธิสัตย์แห่งดอกบัว” เหล่าพระตันตระต่างรีบประสานมุทรามือกันขึ้นมา ท่านนักพรตอวี่เจินและคณะนักพรตท่านอื่นต่างเร่งใช้อาวุธวิเศษ เหล่าเทพเฉิงหวงรีบใช้มหาวิชาผนึกดวงจิต ส่วนอสูรเฒ่าวายุทมิฬได้กลายร่างเป็นสายลมโผบินออกไป หมายมั่นว่าจะต้องยับยั้งสัตว์ร้ายฉงฉีตัวนี้ให้จงได้!

ทว่าความเร็วของสัตว์ร้ายฉงฉีนั้นเหนือกว่าพวกเขาเหล่านั้น ทั้งยังมีขนาดร่างกายที่ใหญ่โตยิ่งนัก อีกเพียงสามลมหายใจ ต่อให้มันจะต้องถูกสังหารในภายหลัง เซี่ยหลิงอวิ่นก็คงถูกมันจัดการจนร่างแยกออกจากศีรษะไปเสียก่อนแล้ว...