0151

⬢⬢⬢

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบ ยอดฝีมือ

ปัง ปัง ปัง! ——

ลูกเต๋าสีทองห้าสีสิบห้าลูกตกลงไปในถาดลูกเต๋า ทันใดนั้นก็กระแทกเข้าหากันอย่างรุนแรง แสงสีค่อย ๆ หม่นหมองลง ผู้คนที่รายล้อมอยู่ข้างโต๊ะพนันต่างมีใบหน้าเคร่งเครียดกันทุกคน

“อา!” เมื่อเห็นลูกของตนถูกลูกเต๋าจำนวนมากบีบอัดและกระแทกอย่างบ้าคลั่งอยู่ในถาด เซวียรุ่ยก็ร้อนใจจนแทบสิ้นสติ เมื่อลูกเต๋าทั้งหมดหยุดลง ลูกของเขากลับกลายเป็นสีดำเพียงสีเดียว นั่นหมายความว่าเขาไม่ได้รับแม้แต่เหรียญเดียว และเงินร้อยตำลึงที่เขาวางเดิมพันลงไปนั้นก็สูญสิ้นไปจนหมดสิ้น

เหล่านักพนันมีทั้งคนที่สมหวังและทุกข์ใจ ท่านลุงเฉินช่วงนี้ดวงดี ตาเดียวชนะไปห้าสิบตำลึงจนยิ้มร่า ส่วนเซวียรุ่ยเห็นแล้วก็ตาแดงก่ำ “ข้าไม่เชื่อหรอกว่ามันจะเฮงซวยขนาดนี้ เอาอีก!”

ทว่ากลับเป็นเล่นพนันทีไรต้องแพ้ทุกที หลังแพ้ติดต่อกันเก้าตาเขาก็เหลือเงินเพียงร้อยตำลึง ส่วนท่านลุงเฉินก็เปลี่ยนจากดวงดีกลายเป็นดวงตก เงินที่ชนะมาถูกเล่นเสียคืนไป ห้าร้อยตำลึงก็เหลือเพียงสองร้อย...

เซี่ยหลิงอวิ่นไม่ได้เข้าร่วมวงตั้งแต่แรก เพียงแต่สังเกตการณ์อยู่อย่างอดทน ดูเหมือนว่าการทอยลูกเต๋าจะต้องให้ตกที่ขอบถาด ต้องคอยหลบหลีกศัตรูที่แข็งแกร่ง โดยเฉพาะลูกเต๋าของผีเจ้ามือ ซึ่งเรื่องนี้ทุกคนล้วนคอยระวัง แต่กลับยากที่จะควบคุมได้จริง ๆ