0149

⬢⬢⬢

ตอนที่ 148 ลูกบอลภูตผี

เมื่อแสงสีขาวค่อย ๆ จางหายไปและดวงตาเริ่มมองเห็นได้อีกครั้ง เซี่ยหลิงอวิ่นก็นำพาตนเองกับโยวเหยาและโยวเหมี่ยวมาอยู่ในจุดที่ข้างถนนสายหนึ่ง เสียงผู้คนอื้ออึงเข้าสู่โสตประสาท

เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าเห็นเป็นทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่มีแสงจันทร์สลัวราง มองไปรอบกายก็คล้ายคลึงกับเมืองมนุษย์ มีร้านรวง มีบ้านเรือนราษฎร รวมถึงผู้คนที่เดินข้ามไปมา รอบด้านมีเปลวเพลิงสีเขียวภูตผีอยู่เป็นระยะ ส่องให้ยมโลกดูสว่างไสวและดูลึกลับวังเวงในเวลาเดียวกัน

พวกเขากำลังยืนอยู่ริมบ่อน้ำแห่งหนึ่ง น้ำในบ่อลึกลับหยั่งไม่ถึงและมีไอเย็นแผ่ออกมา ทันใดนั้นผิวน้ำก็สั่นไหว มีภูตผีในคราบของยมทูตไม่กี่ตนผุดขึ้นมาจากปากบ่อแล้วลงสู่พื้น จากนั้นก็สนทนากันพร้อมก้าวเดินจากไปอย่างคล่องแคล่ว

ดูท่าบ่อน้ำนี้จะเป็นจุดหนึ่งของค่ายกลในยมโลกแห่งนี้ เป็นจุดเชื่อมต่อกับเส้นทางจากศาลเจ้าเฉิงหวง วัดตงเยว่ และอื่น ๆ อีกทั้งสี่ทิศแปดทาง อำนวยความสะดวกแก่ขุนนางปรโลก ผู้รับใช้ภูตผี และดวงวิญญาณให้เดินทางไปมา พลังอำนาจเช่นนี้ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก มหาจักรพรรดิตงเยว่ผู้สร้างแดนยมโลกแห่งนี้ขึ้นมา ช่างเป็นที่น่าเลื่อมใสศรัทธาเสียจริง