0143

⬢⬢⬢

ตอนที่ 142 ข้ากลายเป็นภูตแล้ว

“ยังต้องคิดอีกหรือ กินเข้าไปเลยสิ!”

บนท้องฟ้าสีคราม คฤหาสน์เซียนกำลังบินมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้อย่างช้า ๆ หากจะไปเกาะฉยงโจวต้องผ่านโจวสายฟ้าเสียก่อน เซี่ยหลิงอวิ่นพิจารณาแล้วว่าศิษย์พี่รองอาจจะยังไม่ได้อยู่ที่ฉยงโจว จึงเตรียมจะแวะไปสำรวจข่าวคราวที่โจวสายฟ้าก่อน

ในขณะเดียวกัน ที่สวนท้อภายในคฤหาสน์ ทั้งสามคนกำลังปรึกษาหารือกันว่าจะรับประทานผลเซียนผานเถาที่เพิ่งได้รับมาอย่างไรดี

อาหมานโวยวายว่าให้กินสดๆ โดยไม่ต้องปอกเปลือก แต่เซี่ยหลิงอวิ่นไม่เห็นด้วย เขาจ้องมองลูกท้อที่กำลังเปล่งแสงวิญญาณและส่งกลิ่นหอมอบอวลในมือพลางพึมพำว่า “กินสดนั้นง่ายดายนัก โอสถเซียนจากธรรมชาตินี้ไม่กลัวเรื่องการคุมไฟที่ผิดพลาด แต่ทว่ามันมีพลังเทวะอันมหาศาลเพียงใดกันเล่า? หากกลืนกินลงไปทั้งอย่างนั้นย่อมไม่อาจดูดซับพลังได้หมด สุดท้ายก็เพียงสลายกลับคืนสู่ฟ้าดินเท่านั้น พวกเราต้องไม่เสียของแม้แต่ส่วนเสี้ยวเดียว”

“นั่นยังไม่รึว่าง่ายดาย” อาหมานแบฝ่ามือขาวผ่องออกมา ทำสีหน้าเต็มไปด้วยความรักใคร่ไหลหลงพลางกล่าวว่า “หลิงอวิ่นเอ๋อร์ ให้ข้าทั้งหมดเถิด ข้าจะใช้ทะลวงขอบเขตทารกวิญญาณ”