0131

⬢⬢⬢

ตอนที่ 130 อสูรมารภูตผีล้อมศาลเทพ

แสงจันทร์นวลใยสาดส่องลงมา หมู่ดาวถักทอเป็นทางช้างเผือก แสงพรายระยิบระยับ นี่เป็นคืนฤดูหนาวที่ฟ้าโปร่ง

สิ่งที่เรียกว่า “เที่ยวแรกต้องโพหลัว” นั้น ศาลเทพสมุทรหนานไห่กลับมาคึกคักอีกครั้ง ลานกว้างหน้าศาลเนืองแน่นไปด้วยผู้คน เหล่านักพรตจากทั่วสารทิศและชาวบ้านในหนานไห่ต่างมาชุมนุมกัน พวกเขานั่งลงบนม้านั่งยาวอย่างสงบ กำลังรับชมมหรสพบทละคร "พบเซียน" บนเวทีอย่างจดจ่อ

ด้านตะวันตกเฉียงเหนือหน้าประตูศาลมีการสร้างเวทีไม้ไผ่ขนาดใหญ่ ฉากบนเวทีถูกจัดเป็นชายฝั่งเกาะเซียน ม่านฉากเป็นภาพภายในเกาะที่มีดงไม้โบราณหินเขียวขรุขระและสายหมอกจางๆ กลุ่มนักแสดงมหรสพกำลังบรรเลงเครื่องสายและเครื่องเป่าอยู่ข้างเวที เสียงดนตรีอันบริสุทธิ์นั้นไพเราะเสนาะหูยิ่งนัก

“ที่นี่ ที่นี่คือเกาะเซียนเผิงไหลใช่หรือไม่!?”

ความจอมปลอมของคนเช่นกงซุนจิ่งนับว่าหาตัวจับยากจริงๆ เขาแสดงเป็นตัวเองด้วยตนเอง กำลังพาบุตรชายกงซุนหว่า กงซุนเหิง และคนในตระกูลขึ้นสู่เกาะเซียน แม้จะกล่าวไม่ได้ว่าฝีมือการแสดงดีนัก แต่สีหน้าประหลาดใจนั้นทำออกมาได้สมจริงทีเดียว