0109

⬢⬢⬢

ตอนที่ 108 คุณธรรมไม่โดดเดี่ยว ย่อมมีสหายเคียงคู่

ภูเขาที่สูงที่สุดในตัวเมืองก้านโจวคือภูเขาเฮ่อหลานทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ บนยอดเขาท่ามกลางป่าทึบมีศาลาเล็กๆ แห่งหนึ่งนามว่า “แท่นอวี้กู” เมื่อมองลงไปจะเห็นแม่น้ำกั้นเจียงที่ไหลล่องไปทางตะวันออก ไกลออกไปคือทิวเขาสลับซับซ้อนที่บดบังทัศนียภาพทางทิศเหนือเอาไว้

หลังจากออกจากโรงเตี๊ยมหนานอัน เซี่ยหลิงอวิ่นทั้งสามและจ้าวหนิงหลินก็ทยอยกันมาถึงสถานที่นัดหมายแห่งนี้

เวลานี้อาหมานและฉุนเอ๋อร์ต่างพักผ่อนอยู่ในศาลา ส่วนอีกสองคนยืนอยู่ข้างราวหินริมหน้าผา มองทิวทัศน์แม้น้ำในช่วงบ่ายวันฤดูหนาว พลางสนทนาถึงผลลัพธ์ของเรื่องราว

เมื่อทราบว่ายักษ์เฒ่ายังคงสิ้นใจ หนิงหลินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหดหู่ ส่วนเรื่องที่มนุษย์ยักษ์กั้นไปที่ใดและวิชาหลบหนีสวรรค์เมื่อคืนนี้ เซี่ยหลิงอวิ่นต่างกล่าวว่าไม่อาจบอกได้เพราะเหตุผลบางประการ แต่เมื่อถึงเวลาอันสมควร เขาจะบอกนางเอง

หลังสนทนาจบ เซี่ยหลิงอวิ่นก็ประสานมือขอบคุณนางอย่างจริงจัง “ศิษย์น้องหญิง ครั้งนี้พวกเราจะทำสำเร็จได้ เจ้าถือเป็นผู้มีผลงานอันดับหนึ่ง!”

นี่เป็นคำจากใจจริง แม้จะเป็นแผนการของเขา เป็นคาถาอาคมที่เขานำออกมา และเป็นเขากับยักษ์ที่บุกฝ่าคมหอกคมดาบ แต่อหากไร้การแก้ไขกลไกและการลงยันต์ของนาง ทุกอย่างย่อมไม่มีทางเกิดขึ้นได้