เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 94 มนุษย์ยักษ์กั้น
ยามราตรีลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อได้ฟังข่าวนี้ เซี่ยหลิงอวิ่นพลันเกิดความสนใจขึ้นมา จึงถามว่า “บนโลกนี้มีมนุษย์ยักษ์กั้นอยู่จริงหรือ?”
พอเอ่ยปากออกไปก็รู้สึกว่าเป็นคำถามโง่ ๆ เขาเชื่อว่าสิ่งที่บันทึกไว้ใน “คัมภีร์ขุนเขาและมหาสมุทร” นั้นล้วนเคยมีตัวตนอยู่จริง เพียงแต่กาลเวลาผันผ่าน สิ่งมีชีวิตบางชนิดก็หายากหรือกระทั่งสูญพันธุ์ไปเสียแล้ว เฉกเช่นวัวซื่อและมนุษย์ยักษ์กั้น เขาจึงถามต่อว่า “ปัจจุบันพบร่องรอยอะไรบ้างแล้วหรือ?”
“ไม่มากนัก” ทุกคนต่างส่ายหน้า หนิงหลินไม่ได้กล่าวอะไร หลิวจื่ออวี้จึงเป็นฝ่ายรับคำไปพูดแทน “ทางฝั่งก้านหนานที่นั่นภูเขาสูงชันน้ำเชี่ยว จึงยากที่จะพบเบาะแสมากมาย มีเพียงนายพรานที่อ้างว่าเห็นมนุษย์ยักษ์ตอนเข้าป่าไปล่าสัตว์ และยังพบรอยเท้าขนาดมหึมาที่มันทิ้งไว้ไม่กี่รอย”
เซี่ยหลิงอวิ่นถามว่า “ใหญ่ขนาดไหนกัน?”