เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 90 ปล้นสะดมตำหนักกวนกง
โฮก!!
สิงโตทองคำยักษ์สองตัวพุ่งทะยานออกมาจากสิงโตหินกะทันหัน พวกมันพุ่งเข้าใส่ทั้งสามในชั่วพริบตา!
ทำอย่างไรดี? หนี? หรือสู้?
ในเสี้ยววินาทีนั้น ความคิดของเซี่ยหลิงอวิ่นก็หมุนวนราวกับสายฟ้า สิงโตพวกนี้เฝ้าประตูตำหนักประจำสำนักต้นกำเนิดทั้งวันทั้งคืน ดูดซับพลังศรัทธาจากผู้คนมาไม่รู้เท่าไร น่าจะ “เปิดจิตกลายเป็นภูต” ไปแล้ว เรื่องเช่นนี้ในหนังสือบันทึกเรื่องประหลาดมีจดไว้ไม่น้อย
ปัญหาคือบำเพ็ญบารมีมาสูงส่งเพียงใด... ต่อให้เป็นเพียงภูตสิงโต แต่ดูจากท่าทางนั่น หากถูกพวกมันงับเข้าสักคำคงไม่จบง่ายแน่! เมื่อนึกถึงหลักการ "ยึดถือความปรองดองเป็นสำคัญ" ของสำนักจิ้งหมิง เขาจึงตะโกนห้ามปราม “ช้าก่อน พี่สิงโตทั้งสอง ความปรองดองเท่านั้นจึงจะนำมาซึ่งความจริงแท้และกระจ่างแจ้ง!”
สิงโตยักษ์ทั้งสองยังคงพุ่งเข้าใส่ไม่หยุด สีหน้าดูเหมือนจะยิ่งโกรธเกรี้ยว แผงคอที่พองฟูดูราวกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกโชน!
“ตายซะ!” อาหมานผลักเขาออกไป แม้จะแปลกใจแต่กลับไม่แสดงความเกรงกลัวแม้แต่น้อย นางก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเพราะดูออกว่าสิงโตสองตัวนั้นก็แค่ภูตธรรมดา ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวสิ่งใด นางอ้าปากส่งเสียงคำรามดั่งพยัคฆ์ “โฮก——!!”