เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 88 ได้รับความเอ็นดูจากฟ้าดิน
ครืน ครืน ครืน——
เสียงอันหนักอึ้งขณะเรือนเซียนร่อนลงจอดถูกค่ายกลบดบังไว้ จึงไม่ได้รบกวนเหล่าวิหคสัตว์ร้ายภูตผีในป่าเขาแห่งนี้ นี่เป็นภูเขาที่รกร้างเล็ก ๆ ทางทิศตะวันตกของเมืองอวี้จาง ไม่มีสำนักหรือวัดวาอาราม ทั้งยังแทบไร้ร่องรอยผู้คน ทว่ากลับมีหน้าผาสูงชันที่ยากจะย่างกราย เหมาะแก่การจอดเรือนเซียนเป็นที่สุด
เซี่ยหลิงอวิ่นเสาะหาอยู่ครึ่งค่อนวันกว่าจะพบสถานที่ล้ำค่าแห่งนี้ ยามที่เรือนจอดลงริมหน้าผา เวลาก็ล่วงเข้ายามราตรีเสียแล้ว
เมื่อได้เห็นพลังที่น่าสะพรึงกลัวของอ๋าวชิง จิตใจที่มุ่งมั่นฝึกฝนของเขาก็ยิ่งถูกบีบคั้นให้แน่นแฟ้นขึ้น เรือนเหินที่ออกมาท่องเที่ยวนี้มีจุดประสงค์เพื่อฝึกฝนไปในตัว เวลาไม่อาจปล่อยให้สูญเปล่า ฝึกฝนสิ ฝึกฝนให้รวดเร็วยิ่งขึ้น!
ต่างจากวิชาบำเพ็ญจิต วิชาบำเพ็ญกายมีโอกาสเพิ่มความเร็วได้จริง โดยเฉพาะขั้นตอนการทะลวงชีพจร ความเร็วในการอัดฉีดพลังน้ำขึ้นอยู่กับว่าปราณวิญญาณภายหลังรอบตัวเพียงพอหรือไม่ ยิ่งเข้มข้นเท่าใด ก็ยิ่งนำเข้าสู่ร่างกายได้ง่ายเท่านั้น ไม่ว่าพรสวรรค์จะเป็นเช่นไร ก็ล้วนแต่จะเร็วขึ้นทั้งสิ้น