เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 84 เรือนเหินมุ่งสู่หลิ่งหนาน
รุ่งเช้าวันหนึ่งมาถึง ธุระที่จะต้องลงใต้ไปหลิ่งหนานเพื่อตามหาศิษย์พี่รองนั้นไม่ควรล่าช้า เซี่ยหลิงอวิ่นและฉุนเอ๋อร์กำลังจะออกเดินทางแล้ว
ท่านอาจารย์อาหญิงและคนอื่นๆ ซื้อม้าสีขาวตัวสูงใหญ่กลับมาตัวหนึ่ง ว่ากันว่ามันมีความเฉลียวฉลาดสูงยิ่งและกำลังขาดีเยี่ยม เป็นม้าฝีเท้าพันลี้ที่ถูกประเมินค่าต่ำเกินไป แน่นอนว่าต้องแลกมาด้วยเงินจำนวนไม่น้อยเช่นกัน
ส่งท่านไปไกลหมื่นลี้ สุดท้ายต้องมีวันลาจาก เซี่ยหลิงอวิ่นไม่ได้ให้ทุกคนไปส่งถึงนอกเมือง เพียงแค่ส่งถึงตีนภูเขาเยี่ยเฉิงก็พอแล้ว ทั้งสองคนถือห่อสัมภาระไม่กี่ช่อ จูงม้าขาวท่ามกลางการล้อมรอบของคนในอาราม พูดคุยกันไปพลางลงมาที่หน้าประตูภูเขา
“ศิษย์เอ๋ย การไปหลิ่งหนานครั้งนี้ ระยะทางไกลนับพันลี้ พวกเจ้าจะต้องพบเจอผู้คนจากสามศาสนาเก้าสำนักและเรื่องราวประหลาดพิสดารสารพัด เจ้าเติบโตขึ้นแล้ว ย่อมรู้เรื่องถูกผิดและโลกียวิสัย อาจารย์ก็ไม่มีอะไรจะกำชับ ทุกสิ่งอย่างจงระวังให้ดี รอเจ้ากับเสวียนเหย่กลับมาพร้อมกัน อาจารย์จะเข้าครัวทำมื้ออร่อยให้พวกเจ้ากิน ถือว่าเปิดศีลกินเนื้อกันเสียที”
หนานหยางจื่อลูบเคราสีขาว แม้จะมีใบหน้ายิ้มแย้มและเอ่ยถ้อยคำฟังดูผ่อนคลาย แต่ในแววตากลับเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์อย่างชัดเจน