0080

⬢⬢⬢

ตอนที่ 80 มนตร์รัดเกลียว

“ฉุนเอ๋อร์ หากหยดเลือดลงบนแก่นโอสถอสูรของใครบางคนในเผ่าพันธุ์อสูร แล้วจะทำให้มันยอมรับข้าเป็นนาย และสยบมันได้จริงหรือ?”

การสยบอาหมานนั้นรอช้าไม่ได้ เซี่ยหลิงอวิ่นเรียกฉุนเอ๋อร์ไปยังป่าบนเนินเขาที่เงียบสงบเพื่อสอบถาม วิธีแรกที่เขานึกถึงคือเรื่องที่ว่าแก่นอสูรยอมรับนาย แววตาของเขาฉายความคาดหวังออกมาเล็กน้อย

“ใช่เจ้าค่ะ!” ฉุนเอ๋อร์ได้ยินดังนั้นก็ดีใจ รีบพยักหน้าถาม “คุณชายท่านจะหยดเลือดลงบนแก่นโอสถจิ้งจอกของข้าหรือเจ้าคะ?”

เมื่อเห็นใบหน้าโฉมสะคราญของนางเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความดีใจและความคาดหวัง เซี่ยหลิงอวิ่นได้แต่พึมพำว่าหากอาหมานเป็นเช่นนี้ก็คงดี เขาอธิบายชัดเจน “ไม่ใช่ เจ้ายังต้องให้ข้าสยบอีกหรือ... อื้ม... เจ้ายังจำสตรีอสูรพยัคฆ์คราวก่อนได้หรือไม่?”

“จำได้เจ้าค่ะ อาหมาน สตรีที่ดุร้ายมาก” รอยยิ้มของฉุนเอ๋อร์จางหายไปทันที ทุกสิ่งยังคงแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำ จะลืมได้อย่างไร นางมักสงสัยอยู่เสมอว่าสวนท้ออันลึกลับนั่นอยู่ที่ใด คุณชายไม่พูด นางก็ไม่ได้ถาม

“นางยังคงคิดจะฆ่าข้า แต่ตอนนี้ข้าจำเป็นต้องเข้าไปในสวนท้อให้ได้ จึงต้องสยบนางเสียก่อน” เซี่ยหลิงอวิ่นกล่าว เรื่องเรือนเซียนเขายังไม่ได้บอก คาดว่าคงจะบอกนางในอีกไม่กี่วันนี้