0074

⬢⬢⬢

ตอนที่ 74 กระบี่เทพบรรพกาล

แสงจันทร์เริ่มเข้มข้นขึ้น ห่างออกมาจากตำหนักแกนกลางหลายแห่ง เดินผ่านอารามเต๋าฝั่งตะวันออกแล้วผ่านเส้นทางภูเขาไปอีกช่วงใหญ่ เซี่ยหลิงอวิ่นก็พาฉุนเอ๋อร์มุ่งหน้าไปยังสระกระบี่หลังเขาด้วยความรื่นเริง

สระกระบี่อันกว้างขวางแห่งนี้เอนหลังพิงโขดหินข้างไหล่เขา บนโขดหินมีอักษรผนึกสีแดงเลือนรางเขียนว่า “สระกระบี่เขาเยี่ยซาน” โดยรอบมีต้นไม้เขียวชอุ่มโบราณหนาแน่น ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านทำให้เงาไม้ไหวเอน ทั้งยังพัดพาแผ่นน้ำใสเย็นฉ่ำในสระให้เกิดริ้วคลื่น ผิวน้ำสะท้อนเงาเมฆและดวงจันทร์ที่ร่วงหล่น ทิวทัศน์งดงามยิ่งนัก

ยามที่เสียงฝีเท้าของทั้งสองดังใกล้เข้ามา เสียงร้อง จวินจวิน ของจิ้งหรีดก็ยิ่งดังขึ้น นก แมลง และสัตว์ป่าบางชนิดต่างรีบมุดกลับเข้าสู่รังของตน

“ถึงแล้ว”

มองดูสระกระบี่ที่คุ้นตาเบื้องหน้า เซี่ยหลิงอวิ่นอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้ม ที่นี่ทิ้งความทรงจำอันงดงามไว้มากมาย ทุกคราที่เข้าสู่ฤดูร้อนเขามักจะแวะเวียนมาว่ายน้ำเสมอ ศิษย์พี่น้องหลายคนก็มักจะมาเที่ยวเล่นชมธรรมชาติที่นี่เป็นประจำ เขาพลันนึกถึงภูตอีกาตัวนั้น เดิมทีเขาช่วยมันไว้แถวๆ นี้ หลังจากที่อีกาชราตัวนั้นปรากฏตัวมาแจ้งข่าวเร่งด่วนในวันเทศกาลฉงหยางแล้ว มันก็หายตัวไปอีก ช่างเป็นตัวประหลาดที่ดูลึกลับเสียจริง

เขาพลันนึกถึงเจ้าภูตอีกาตัวนั้น เดิมทีเขาก็ช่วยมันไว้แถวบริเวณนี้ อีกาเฒ่าตัวนั้นหลังจากปรากฏตัวแจ้งข่าวด่วนในเทศกาลฉงหยางแล้วก็หายไปอีก ช่างเป็นเจ้าตัวที่ลึกลับเสียจริง