เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67 พยานบุคคลและหลักฐานครบถ้วน
“ใครส่งพวกเจ้ามา?”
ในลานกว้างของโถงเทพจวินภายใต้ท้องฟ้ายามราตรี เหล่านักพรตถือคบเพลิงส่องสว่างไปทั่วบริเวณราวกับกลางวัน โจรใช้อาคมหกคนที่ถูกมัดอย่างแน่นหนาถูกกดลงบนแผ่นหินเขียว พวกมันได้รับบาดเจ็บสาหัสจนไม่อาจเงยหน้าขึ้นได้
เมื่อได้ยินคำถามเย็นชาของเด็กหนุ่ม ซาซีพ่นน้ำลายออกมา อ้าปากพะงาบๆ คายฟองเลือดออกมาคำหนึ่งโดยไม่ตอบคำใด
หลังจากผ่านการต่อสู้อันดุเดือด ศิษย์อาจารย์ทั้งห้าของฝ่ายตนต่างก็ได้รับบาดเจ็บกันไปคนละแบบ อาจารย์และอาจารย์อาหวานคงต่างมีสีหน้าไร้วิญญาณ ไอออกมาอย่างเจ็บปวดเป็นระยะ ตามประสบการณ์ที่ผ่านมา พวกเขาอย่างน้อยต้องพักฟื้นอย่างดีเป็นเวลาหนึ่งเดือนจึงจะค่อยๆ ดีขึ้น แต่ร่างกายที่อ่อนแอของพวกเขาได้รับผลกระทบอีกครั้ง ทำให้เส้นลมปราณอุดตันรุนแรงกว่าเดิม ทั้งยังทำให้อายุขัยสั้นลงไปอีกไม่น้อย
ศิษย์พี่ใหญ่เองก็มีสีหน้าซูบตอบ การใช้กายและจิตมากเกินไปเช่นนี้ ต้องพักฟื้นถึงหนึ่งสัปดาห์จึงจะฟื้นตัวได้ โชคดีที่ดวงจิตวิญญาณไม่แหว่งวิ่น ผู้ที่ไม่เป็นอะไรมากที่สุดคืออาจารย์อาเชียนกง เพียงแค่เหนื่อยล้าจนแทบขาดใจ หากได้นอนพักสักตื่นพรุ่งนี้ก็คงหายดี
ส่วนอาการบาดเจ็บของเซี่ยหลิงอวิ่นนั้นประหลาดที่สุด เขาได้กินโอสถทองคำเก้าหมุนเข้าไปเพียงเสี้ยวเล็กๆ และหลังจากเกิดการระเบิดของพลังเมื่อครู่ ในร่างกายกลับมีปราณแท้ที่ยังคงพุ่งพล่านวุ่นวายไปทั่ว