0053

⬢⬢⬢

ตอนที่ 53 เสินอ้ายเค่อปู้อ้าย (เซี่ยหลิงอวิ่นกับท่านหญิงผู้ตัดขาด)

ในเมื่อพระชายารัชทายาททรงมีรับสั่งเชิญ ยามมองไปยังสายตาดุดันของเหล่าองครักษ์ที่มุมถนนไม่ไกลนัก เซี่ยหลิงอวิ่นรู้สึกว่าไปสักหน่อยจะดีกว่า อีกอย่างเขาก็อยากรู้ต้นสายปลายเหตุอยู่แล้วว่าเหตุใดพระชายารัชทายาทถึงได้จ้องเล่นงานเขา

เขาเดินตามสาวใช้โฉมงามไป ทว่าเดินอยู่เนิ่นนานยามราตรีก็คืบคลานเข้าใกล้ กระทั่งมาถึงริมฝั่งแม่น้ำฉินหวยใจกลางเมือง ทิวทัศน์ที่งดงามอ่อนช้อยและคึกคักจอแจนั้นชวนให้มัวเมาลุ่มหลงอย่างที่สุด เขาชมทิวทัศน์ไปพลางเดินไปยังท่าเรือแห่งหนึ่ง และภายใต้การนำทางของสาวใช้ เขาก็เดินขึ้นไปบนเรือหลังคาดำลำใหญ่

เขาสอดส่ายสายตาชมทิวทัศน์พลางเดินมาถึงท่าเรือแห่งหนึ่ง ภายใต้การนำทางของสาวใช้ เขาก้าวขึ้นไปบนเรือหลังคาดำลำใหญ่

สาวใช้และเหล่าองครักษ์ต่างไม่ได้ก้าวขึ้นเรือมา ทันทีที่เขาทรงตัวได้ เรือก็เริ่มเคลื่อนตัวมุ่งหน้าไปยังคุ้งน้ำด้านหนึ่งอย่างเชื่องช้า พ่อค้าพายเรือสวมหมวกสานใบใหญ่บังใบหน้ามิดชิด ไม่กล่าววาจาสักคำ ทำเพียงดันไม้ถ่อ ราวกับคนล่องหนผู้หนึ่ง

“ลึกลับยักเยื้องจริง” เซี่ยหลิงอวิ่นพึมพำพลางแหวกม่านผ้าสีม่วงผืนนั้นออก แล้วก้มตัวเดินเข้าไปในหลังคาเรือ