0051

⬢⬢⬢

ตอนที่ 51 นามระบือไกล

ดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่เหนือหอสูง ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโชย วันนี้ดวงจันทร์กลมโตยิ่งนัก เทศกาลไหว้พระจันทร์ใกล้จะมาถึงแล้ว

สถานที่จัดงานน้ำชาเล็ก ๆ นี้ไม่ได้อยู่ในเขตฉินหวย แต่ตั้งอยู่ใน “หอเมามายเซียน” ซึ่งเป็นหอสุราชั้นเลิศของเมือง ภายในศาลาที่เรียบหรูและกว้างขวางนาม “ศาลาเชิญจันทร์” มีคานแกะสลักและเสาวาดลวดลาย หน้าต่างระเบียงสีเขียวเข้ม มองผ่านม่านโปร่งบางเลือนรางออกไปเบื้องนอก เห็นเป็นทิวทัศน์ยามราตรีของเมืองที่งดงามชวนหลงใหล การจิบชาสังสรรค์กับสหายในศาลานี้ถือเป็นเรื่องรื่นรมย์ยิ่งนัก

เซี่ยหลิงอวิ่นเดินทางมาร่วมงานด้วยตนเองเพียงลำพัง สวมชุดคลุมบัณฑิตสีขาวเรียบง่าย บนศีรษะโพกด้วยผ้าโพกศีรษะเสรี คิ้วดั่งกระบี่ดวงตาดั่งดารา ดูมีกลิ่นอายของบัณฑิตผู้หลุดพ้นจากทางโลกอย่างเต็มเปี่ยม

“สหายเซี่ย ท่านมาแล้ว นามของท่านได้ยินมานาน!”

ในขณะนี้ภายในศาลามีเด็กหนุ่มสิบกว่าคนอยู่แล้ว ทุกคนกำลังสนทนาจับกลุ่มกันสองสามคน นั่งจิบชาอยู่ บ้างก็มีสาวน้อยผู้งดงามคนหนึ่งกำลังพิงระเบียงชมทิวทัศน์ ดูจากเงาร่างนั้นแล้วคือซูเว่ยจือ

เซี่ยหลิงอวิ่นมาถึงโดยไม่ให้สุ้มเสียงนัก เดิมทีไม่มีใครสังเกตเห็น แต่พอเดินเข้ามาในศาลาได้ไม่กี่ก้าว ก็มีคนสามคนเดินตรงเข้ามาหา พวกคนจากอารามเสินเล่อ!