เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 39 เซียนจิ้งจอกทดแทนบุญคุณ
“ไว้ชีวิตด้วย! ไว้ชีวิตด้วย!” “พวกข้าเป็นเพียงภูตอสูรที่ถูกมารกระทิงบีบบังคับเช่นกัน จำใจต้องมาป่าวประกาศให้มัน หากพูดกันตามจริง พวกข้าก็เป็นผู้เคราะห์ร้ายนะขอรับ!”……
ภายในถ้ำเมฆามารวุ่นวายโกลาหล ภูตอสูรตัวจ้อยภายนอกมิใช่จะไม่ได้ยินเสียงการต่อสู้แม้แต่น้อย ทว่าราชันมารกระทิงนั้นขึ้นชื่อว่าพูดคำไหนคำนั้น ใครเลยจะรู้ว่ากำลังประลองวรยุทธ์หรือหยอกล้อเล่นกัน จึงไม่มีใครกล้าเข้าไปรบกวน
รอจนผ่านไปเนิ่นนาน สุนัขจิ้งจอกเฒ่าจึงออกมาเรียกพวกมันกลับไปทีละตัว ภูตอสูรส่วนใหญ่พอเห็นศพมารกระทิงต่างก็ยืนตะลึงงัน ยอมให้หุ่นฟางใช้เชือกมัดไว้โดยดี ยังมีภูตอสูรดุร้ายไม่กี่ตัวที่คิดขัดขืน แต่ก็ถูกหุ่นฟางจัดการจนแบนราบในเวลาไม่กี่อึดใจ ก่อนจะถูกดาบมังกรครามของเทพกวนตี้กลืนกินดวงจิตวิญญาณ ส่งผลให้คมดาบยิ่งทวีความคมกล้าขึ้น
สุดท้ายมีภูตอสูรตายไปทั้งหมดหกตัว ส่วนสิบกว่าตัวที่เหลือต่างคุกเข่าอ้อนวอนขอชีวิตกันจ้าละหวั่น ร้องไห้คร่ำครวญกันระงม ทั้งพรรณนาถึงความคับแค้นใจและแสดงความยำเกรง……
เซี่ยหลิงอวิ่นไม่รู้ว่าจะจัดการกับพวกมันอย่างไร จึงเอ่ยถามความคิดเห็นของบรรพจารย์จิ้งจอก