0032

⬢⬢⬢

ตอนที่ 32 ความเคลื่อนไหวแรกของหยาง จุดไฟ

ในสวนท้อที่กลีบดอกร่วงพราว อาหมานลืมตาสีเขียวมรกตคู่หนึ่งจ้องมองภาพในกำแพงค่ายกลตาไม่กะพริบ นางเห็นเซี่ยหลิงอวิ่นถือโอสถสีม่วงเม็ดใหญ่นำไปจ่อริมฝีปาก หูเสือของนางสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น พลางพึมพำว่า “เลีย เลีย เลีย...”

ทันใดนั้นก็เห็นเซี่ยหลิงอวิ่นเลียไปหนึ่งครั้ง

“ดีมาก!!” อาหมานกระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้น เนื่องจากไม่ได้ใช้การส่งเสียงทางจิต นางจึงหัวเราะลั่นอย่างเต็มที่ และร้องตะโกนด้วยความดีใจว่า “นี่แหละที่เรียกว่าเสือยิ้มยาก!”

ในที่สุดก็จะได้อิสรภาพกลับคืน และได้รับเรือนเซียนทั้งหลังนี้มาครอบครอง!

เมื่อเห็นเซี่ยหลิงอวิ่นเดินเข้าห้องหลอมโอสถ นางก็มั่นใจว่าเขาจะต้องพบโอสถเม็ดใหญ่นั่น และเขาจะไม่มีวันกินมันมั่วซั่ว ผู้ที่มีความรู้เรื่องโอสถสักหน่อยย่อมไม่ทำเช่นนั้น เซี่ยหลิงอวิ่นผู้นี้เฉลียวฉลาดปราดเปรื่อง ก่อนที่จะรู้เรื่องของมันอย่างถ่องแท้ เขาไม่มีวันแตะต้องมันอย่างแน่นอน ซึ่งหลังจากนั้นก็เป็นไปตามที่นางคาดไว้ไม่ผิด