0020

⬢⬢⬢

ตอนที่ 20 ผู้หนึ่งบรรลุมรรคา สรรพชีวิตพลอยเหิน

“เอกอี้เอ๊กเอ๊ก!” “โฮ่งโฮ่งโฮ่งโฮ่ง!”

ท้องฟ้าเบื้องบนสว่างไสวไปด้วยแสงหลากสี เมฆมงคลชั้นแล้วชั้นเล่าม้วนตัวขึ้นลงไม่หยุดหย่อน ในเวลาไม่นานก็ม้วนตัวกลายเป็นวังวนยักษ์เจ็ดสี

ภายในปรากฏสายฟ้าแลบแปลบปลาบและไอทิพย์สีม่วงที่เลือนลาง เห็นเงารำไรของเหล่าเซียนผู้สวมอาภรณ์หลากสีนั่งมาบนรถม้าหยกและรถม้าสีเขียวมรกต อีกทั้งยังมีทหารสวรรค์แม่ทัพสวรรค์์ยืนเรียงแถวเฝ้าคุ้มกันอย่างน่าเกรงขาม มังกรนิลตัวแล้วตัวเล่าบินวนไปมา ธงทิวโบกสะบัด กลืนเมฆพ่นหมอก ดูจริงดูลวงก้ำกึ่ง เทพเซียนเต็มท้องฟ้า!

สองข้างของวังวนยักษ์ยังปรากฏดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ขึ้นพร้อมกัน แสงจากตะวันและจันทราสว่างเจิดจ้าหาใดเปรียบ หยินหยางประสาน สุริจันทราเกี่ยวกระวัตถ์ ทันใดนั้นแสงสว่างพลันเจิดจ้าขึ้นอีกครา ใช้เพียงวังวนเป็นเส้นแบ่งระหว่างหยินและหยาง ใช้ตะวันและจันทร์เป็นตาของปลาหยินหยาง ก่อเกิดเป็นภาพแผนภาพไท่จี๋อันกว้างใหญ่ไพศาลกลางอากาศ

ครืน! ท่ามกลางเสียงฟ้าร้องคำราม ด้านหยินและหยางของไท่จี๋ค่อยๆ แยกออกจากกันทางซ้ายและขวา เกิดเป็นรอยแยกเล็กๆ ขึ้นกลางอากาศ รอยแยกนั้นระเบิดแสงรัศมีที่ผู้คนไม่อาจจ้องมองได้ออกมา นี่คือประตูด่านแดนสวรรค์ที่กำลังค่อยๆ เปิดแง้มออก!

และคฤหาสน์เซียนรูปทรงกรวยคว่ำที่ลอยอยู่บนหมู่เมฆ ก็กำลังค่อยๆ ลอยขึ้นไปยังรอยแยกแห่งแดนสวรรค์นั้น!