กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉู่ยวี่จูมองดูหยางเหวินก่วงที่จู่ๆ ก็ล้มลงไปกองกับพื้น ร่างกายสั่นกระตุกไม่หยุด ดวงตาเหลือกขึ้นบน และมีฟองสีขาวพุ่งออกมาจากปาก นางอดไม่ได้ที่จะยืนนิ่งอึ้งพลางครุ่นคิดในใจว่า หยางเหวินก่วงผู้นี้คงไม่ได้ป่วยเป็นโรคประหลาดอะไรหรอกนะ?
ในใจของฉู่ยวี่จูเริ่มมีความหวาดกลัว นางไม่ต้องการจะติดโรคประหลาดอะไรนั่น จึงรีบสั่งให้องครักษ์พาตัวเด็กหนุ่มพวกนี้กลับไปยังจวนองค์หญิงทั้งหมด
เมื่อเห็นฉู่ยวี่จูพาเหล่าองครักษ์จากไป บรรดาบ่าวไพร่ในจวนกั๋วจิ้วต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทันใดนั้นเสียงตะโกนอย่างตื่นตระหนกก็ดังขึ้น "แย่แล้ว! กั๋วจิ้วหยางเหวินก่วงโรคลมบ้าหมูกำเริบแล้ว เร็วเข้า! ไปตามหมอมาเร็ว!"