เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั้งสองเดินมาถึงระเบียงที่ไร้ผู้คน เผยอวิ๋นหลัวหยุดกะทันหันแล้วหันมามองหนิงซางซางก่อนจะเอ่ยถามว่า "หนิงซางซาง ข้ามีเพื่อนคนหนึ่ง ชายที่นางรักหักหลังนาง เจ้าว่านางควรทำอย่างไรดี?"
หนิงซางซางได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้น พลางบ่นพึมพำในใจว่า
【นี่มันเรื่องของเผยอวิ๋นหลัวชัดๆ! มิน่าล่ะเมื่อครู่ถึงได้ระเบิดอารมณ์ใส่ข้าเหมือนคนกินดินระเบิดมา ที่แท้ก็เพิ่งรู้ว่าจางอวี้ไอ้แมงดานั่นไม่ใช่คนดี เลยมาลงที่ข้า เผยอวิ๋นหลัวนี่เป็นบ้าไปแล้วหรือไง! จางอวี้ไม่ดีก็ไปคิดบัญชีกับจางอวี้สิ มาลงที่ข้ามันเรื่องอะไรกัน】
หนิงซางซางนินทาในใจ แต่ใบหน้าไม่ได้แสดงความไม่พอใจออกมาแม้แต่น้อย นางกล่าวกับเผยอวิ๋นหลัวอย่างจริงจังว่า "ท่านหญิงอวิ๋นหลัว ข้าว่าเพื่อนของท่านควรสั่งคนไปสั่งสอนชายคนนั้นให้หนักๆ ให้เขารู้สำนึกบ้างเจ้าค่ะ"
【จางอวี้ไอ้แมงดานั่นสมควรโดนซ้อมให้หนัก แต่เผยอวิ๋นหลัวที่สมองมีแต่เรื่องความรักคนนี้ต้องไม่ฟังข้าแน่ นางรักจางอวี้จนแทบคลั่ง คิดว่าถ้าไม่มีจางอวี้ก็คงมีชีวิตอยู่ไม่ได้】
【ต่อให้จางอวี้จะไปหาผู้หญิงอื่นและหักหลังนาง ขอแค่จางอวี้คุกเข่าขอขมา นางก็คงจะให้อภัยเขาแน่นอน】