กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เจ้า……" เผยอวิ๋นหลัวมองนางด้วยความโกรธเคือง ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้จะกล่าวสิ่งใดดี
หนิงซางซางมองนางด้วยสีหน้ามึนงง "ข้าทำไมหรือ?"
【พูดจาไม่จบประโยค เป็นอะไรไปหรือเปล่าเนี่ย】
เผยอวิ๋นหลัวถลึงตามองนางราวกับมีไฟพุ่งออกมา "เจ้าหุบปากไปเลยนะ"
"ได้สิ ข้าหุบปากก็ได้" หนิงซางซางตอบรับอย่างว่าง่าย
เผยอวิ๋นหลัวเห็นนางไม่โต้เถียงกลับก็รู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย นางอ้าปากเตรียมจะพูดอะไรต่อ ทว่าเสียงของนางก็ดังขึ้นอีกครั้ง:
【วันนี้เผยอวิ๋นหลัวเป็นวันนั้นของเดือนหรือเปล่านะ ถึงได้อารมณ์แปรปรวนขึ้นๆ ลงๆ แบบนี้】
เผยอวิ๋นหลัว: "……"
นางขยับริมฝีปากเตรียมจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่ามีเสียงใสๆ ดังขึ้นจากทางด้านหลัง