เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าสืบรู้ความจริงเรื่องการหายตัวไปของซางซางเมื่อหลายปีก่อนแล้ว เป็นเจ้าที่สั่งคนให้ลักพาตัวซางซางไป ทำให้ครอบครัวของเราต้องพรากจากกันนานกว่าสิบปี
หนิงเซี่ยวเทียนทำหน้าขรึมมองเสี่ยวหลินซื่อพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หนิงซางซางได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้น
【ตั้งแต่ข้ากลับบ้านมา ดูเหมือนจะช่วยจุดไฟให้ไอคิวคนในครอบครัวสินะ ท่านพ่อถึงได้สืบรู้ความจริงเรื่องเมื่อปีก่อนได้ล่วงหน้าแบบนี้】
เสี่ยวหลินซื่อได้ยินดังนั้นในใจก็ตกตะลึงจนสีหน้าถอดสี มือที่อยู่ใต้แขนเสื้อกำแน่น พยายามแสร้งทำเป็นใจดีสู้เสือ สีหน้าแสดงออกราวกับได้รับความอยุติธรรมอย่างใหญ่หลวงพลางมองหนิงเซี่ยวเทียนแล้วกล่าวด้วยท่าทีน้อยใจว่า "ท่านพี่เขย ท่านพูดเรื่องอะไรกันเจ้าคะ? ที่ว่าเมื่อปีก่อนข้าสั่งคนลักพาตัวซางซางไป ทำให้ครอบครัวท่านต้องพรากจากกันนานกว่าสิบปีนั่น... ข้ากับพี่หญิงมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งมาตั้งแต่เด็ก ในใจข้าเห็นพี่หญิงเป็นดั่งพี่สาวแท้ๆ มาโดยตลอด ไม่มีทางที่ข้าจะทำเรื่องเลวทรามเช่นนั้นได้ลงคอแน่เจ้าค่ะ"
หนิงซางซางนินทาในใจว่า