ตอนที่ 10 — ปรมาจารย์ด้านการบริหารเวลา

หนิงหุยพาเฉินจื่อหาวมาที่โต๊ะอาหารของพวกเขา

"พี่รอง พี่หญิง เฉินจื่อหาวเพิ่งตระหนักถึงความผิดของตน จึงยืนกรานจะเลี้ยงข้าวเพื่อเป็นการขอขมาพวกเรา ข้าปฏิเสธน้ำใจเขาไม่ได้ เลยพาเขามาด้วยน่ะ" หนิงหุยกล่าวกับหนิงเฉิงเซียวและหนิงซางซางด้วยรอยยิ้ม

หนิงเฉิงเซียวรู้จุดประสงค์ที่เฉินจื่อหาวมาทานข้าวด้วย เขาไม่ได้พูดอะไร ในเมื่อตอนนี้เฉินจื่อหาวรู้แล้วว่าพ่อของตนเลี้ยงอนุภรรยาไว้ข้างนอก และลูกของอนุคนนั้นยังโตกว่าเขาอีก ในใจคงรู้สึกแย่มาก เฉินจื่อหาวคนนี้แม้จะปากจัดและชอบทะเลาะเบาะแว้งกับน้องชายเขา แต่พื้นฐานนิสัยไม่ได้เลวร้าย และไม่ได้ทำเรื่องชั่วช้าสามานย์ เขาจึงไม่คัดค้านที่น้องชายจะคบหาสมาคมด้วย

หนิงซางซางเห็นหนิงหุยพาเฉินจื่อหาวมาด้วยก็เลิกคิ้วขึ้น แล้วคิดในใจว่า