เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เป่าเป้ย
"จะกลับไปทำไมล่ะ ไปเถอะ เราไปกินกันที่ชั้นบนสุดกัน" หนิงซางซางก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังชั้นบนสุด
ในเมื่อมาถึงหอสุราที่ศิษย์พี่ห้าเป็นเจ้าของแล้ว ก็ต้องลองชิมรสชาติสักหน่อย
หนิงหุยกล่าวว่า "พี่หญิง ชั้นบนสุดต้องจองล่วงหน้าขอรับ เราไม่ได้จองไว้ เข้าไปไม่ได้หรอก"
"ไม่ต้องจองล่วงหน้าหรอก ข้ารู้จักกับคนดูแลหอสุราจุ้ยเซียง"
"หา?" หนิงหุยประหลาดใจเล็กน้อย รีบวิ่งมาข้างกายเธอแล้วถามด้วยความสงสัย "พี่หญิง ท่านไปรู้จักคนดูแลหอสุราจุ้ยเซียงได้อย่างไร?"
หนิงเฉิงเซียวเองก็รู้สึกสงสัยเช่นกัน
"คนดูแลหอสุราจุ้ยเซียงเป็นลูกชายของลุงหวังข้างบ้านข้าเอง" หนิงซางซางแต่งเรื่องขึ้นมาลอยๆ เพื่อหลอกเขา โดยไม่ได้บอกความจริงว่าหอสุราจุ้ยเซียงเป็นกิจการของศิษย์พี่ห้าของนาง
หนิงหุยเชื่อคำพูดของหนิงซางซางอย่างสนิทใจ "เช่นนั้นท่านกับลูกชายลุงหวังสนิทกันหรือขอรับ?"