กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 ข้ามีนามว่าสวี่หมี่วั่งมีความสับสนงุนงงอยู่บ้าง
ตูม!
มังกรกระดูกร่วงดิ่งกระแทกพื้น เกิดเป็นหลุมลึกขนาดใหญ่ สิ่งมีชีวิตอันเดดเบื้องล่างที่หลบหลีกไม่ทันถูกทับตายเกลื่อนเป็นแถบในพริบตา
'สวี่เสวียน' นั่งคร่อมอยู่บนร่างมังกรกระดูก กระหน่ำหมัดชกไม่ยั้ง
กระดูกสันหลังของมังกรกระดูกถูกทุบจนแตกหักเป็นชิ้นๆ ทีละคืบ
มันส่งเสียงคำรามโหยหวนอย่างน่าเวทนา เปลวเพลิงวิญญาณทั่วร่างควบแน่น กลายสภาพเป็นดอกบัวขนาดยักษ์ กดทับเข้าใส่ 'สวี่เสวียน' ที่อยู่บนหลัง
"กั๊กๆๆ!"
สวี่เสวียนหัวเราะประหลาดเสียงดัง คันฉ่องบานหนึ่งพลันปรากฏขึ้นในมือของเขา แสงสว่างเจิดจ้าปะทุขึ้นจากหน้าคันฉ่อง ถึงกับก่อกำเนิดเป็นดอกบัวขึ้นมาดอกหนึ่งเช่นกัน
ดอกบัวทั้งสองดอกปะทะเข้าหากัน ระเบิดตูมสนั่นหวั่นไหว